T. H.1
Albin de Kazimirski Biberstein translation
T. H.1
Notes in this chapter
Note 1 · De beteekenis van deze letters, waarmede het eerste vers aanvangt, en die daarom voor den titel zijn genomen, is niet met zekerheid op te geNote 2 · Hetzij door hunne ijverige zorg voor de bekeering der ongeloovigen, of door zich te vermoeien met waken, en de uitoefening van andere godsdiNote 3 · Wij doen hier eens voor altijd opmerken, dat het woord God met eene groote G telkens door ons is genomen voor het Arabische woord Allah, de Note 4 · Het verhaal van de geschiedenis van Mozes, hetgeen hier het grootste deel van het hoofdstuk inneemt, werd aangewezen om Mahomet door zijn voNote 5 · De uitleggers zeggen, dat Mozes van Shoaib, of Jethro zijn schoonvader, verlof ontvangen hebbende om zijne moeder te bezoeken, met zijn geziNote 6 · Dit was een teeken van nederigheid en eerbied. Sommige beweren echter, dat er eenige onreinheid in de schoenen was, omdat die van de huid vaNote 7 · Die eerst niet dikker dan de staf was, maar later tot eene buitengewone dikte opzwol (Al Beidâwi.)Note 8 · Toen Mozes zag, dat de slang zich met groote snelheid voortbewoog en steenen en boomen verzwolg, was hij verschrikt en ontvluchtte haar. ToeNote 9 · Want Mozes had een spraakgebrek, dat door het volgende geval werd veroorzaakt. Eens, toen hij nog een kind was, en Pharao hem in zijn armen Note 10 · Het Arabisch woord is Wezir, waarmede iemand wordt bedoeld, aan wien het opperbeheer der zaken onder een vorst is opgedragen.Note 11 · De uitleggers zijn het niet eens over de wijze, waarop deze openbaring werd gedaan, hetzij door eene persoonlijke ingeving, door een droom, Note 12 · De uitleggers zeggen, dat zijne moeder dienovereenkomstig een kistje van papyrus maakte en dit met pek besmeerde, waarop zij er eenig katoenNote 13 · Dat is: ik gaf liefde voor u in de harten van hen die u zagen, en voornamelijk in het hart van Pharao.Note 14 · De Mahomedanen beweren, dat men onderscheidene zoogsters bracht, maar dat het kind weigerde de borst van eene van haar te vatten, tot dat ziNote 15 · Mozes doodde namelijk een Egyptenaar bij de verdediging van een zwaar mishandelden Israëliet en ontkwam het gevaar daarvoor gestraft te wordNote 16 · Zijnde: Tien (Al Beidâwi).Note 17 · Daar Aäron op dien tijd was gekomen om zijn broeder te ontmoeten, hetzij door eene goddelijke ingeving, hetzij dat hij kennis droeg van zijnNote 18 · Zijnde: Geluk of ellende na den dood.Note 19 · Hetwelk waarschijnlijk de eerste dag van het nieuwe jaar was.Note 20 · Door te zeggen dat de mirakelen in zijn naam gedaan, de gevolgen van toovenarij zijn.Note 21 · Zij bedekte de staven met kwikzilver, dat hen door de hitte der zon deed bewegen (Al Beidâwi. Zie Hoofdstuk VII, vers 112).Note 22 · Zie Hoofdstuk VII, vers 120.Note 23 · Letterlijk de tuinen van Eden. Zie Hoofdstuk IX, vers 73.Note 24 · De uitleggers voegen er bij, dat de zee in twaalf afzonderlijke paden verdeeld was, zijnde een voor iederen stam (Al Beidâwi Abu’lfed, in HiNote 25 · Zie Hoofdstuk II, vers 44.Note 26 · Door ondankbaarheid, buitensporigheid, of slecht gedrag.Note 27 · Zij gingen gedurende de eerste twintig dagen van Mozes’ afwezigheid voort, den waren God te aanbidden, welken tijd zij, door de nachten medeNote 28 · Dit was zijn eigen naam niet, maar hij werd aldus genoemd, omdat hij tot zekeren stam onder de Israëlieten behoorde, Samaritanen genaamd. (DNote 29 · Zijnde: nadat hij zijn verblijf van veertig dagen op den berg volbracht en de wet ontvangen had (Al Beidâwi).Note 30 · Zijnde: de wet, die eene gemakkelijke en zekere leiding bevat om u op den rechten weg te voeren.Note 31 · Zie Hoofdstuk VII, noot van vers 146.Note 32 · In deze woorden wordt Aäron door Mozes berispt, zijnen ijver niet ondersteund te hebben, door de wapenen tegen de afgodendienaars op te vattNote 33 · Zijnde: indien ik de wapenen tegen de aanbidders van het kalf had opgevat, zoudt gij zeggen, dat ik een opstand had veroorzaakt, of indien iNote 34 · Zijnde: dat de gezant, die hun van God werd gezonden, een zuivere geest was, en dat zijne voetstappen leven gaven aan alles wat zij aanraaktNote 35 · Zie Hoofdstuk II vers 48.Note 36 · Opdat gij hen niet met eene brandende koorts zoudt aansteken; want dit was het gevolg, als iemand hem aanraakte, terwijl hetzelfde geschieddNote 37 · Of, zooals deze plaats mede kan worden vertaald: wij zullen doen afvijlen. De hierboven gebruikte uitdrukking is echter de meer gebruikelijkNote 38 · Zie Hoofdstuk VI, vers 31.Note 39 · Dit is namelijk bij de Arabieren een teeken van een vijand, of van een persoon van wien zij afkeerig zijn. Door dus te zeggen dat iemand eenNote 40 · Zijnde in de wereld of in het graf.Note 41 · Of: Behalve aan hem, enz. Zie Hoofdstuk XIX, vers 99.Note 42 · De oorspronkelijke uitdrukking beteekent eigenlijk de nederigheid en verslagen blikken van gevangenen in de tegenwoordigheid van hunnen overNote 43 · Hier wordt aan Mahomet bevolen, niet ongeduldig te zijn, wanneer er eenig oponthoud plaats heeft in het overbrengen der goddelijke openbarinNote 44 · De omstandigheid, dat Adam het goddelijke bevel zoo spoedig vergat, heeft sommige Arabische Etymologen het woord Imsan, (mensch) van nassiyaNote 45 · Zie Hoofdstuk II, vers 32 enz. en Hoofdstuk VII, vers 10 enz.Note 46 · Zie Hoofdstuk VII, vers 21 volg.Note 47 · Zie Hoofdstuk II.Note 48 · De sporen hunner verdelging ziende; zooals van de stammen van Ad en Thamoed.Note 49 · Zijnde: des avonds en des ochtends, als de voornaamste uren van het gebed. Sommigen veronderstellen echter, dat met deze woorden het middaggNote 50 · Dat is: Misgun of begeer hunne pracht en hunnen voorspoed in deze wereld niet. Zie Hoofdstuk XV, vers 88.Note 51 · Zijnde: de belooning in het volgende leven voor u weggelegd of het geschenk der profetie, en de openbaring waarmede God u heeft begunstigd.Note 52 · Men zegt dat als Mahomets gezin in droefheid verkeerde, hij gewoon was hun te bevelen, het gebed uit te spreken en dit vers te verhalen (Al Note 53 · 1. T. H. Wij hebben u den Koran niet nedergezonden om u ongelukkig te maken2. 2. Maar als eene waarschuwing voor hem die God vreest. 3. Zijn