Tabakslied.
Reading edition
1Isser iemand uit Oostindien gekomen,
die er wat van weet?
heeft hy daer niet van den toebak vernomen?
geeft my bescheed!
is hy wel goed voor ’s menschen bloed?
of hy deugd doet? zegt het my vroed!
2Al de vroukens zyn er zeer vileinig
tegen den toebak,
en zy achten zyn deugd zeer weinig,
geven hem een lak:
zy zeggen er van, dat daardoor de man
verdroogen kan—is daer iet van?
3Zou de toebak kunnen doen verdooven
der mannen vuer?
d’ Indiaensche vrouwkens hem wel gedoogen
dag ende uer.
al even koen haer mans daer doen
avond en noen ’t vrouwensermoen.
4Toebak drinken is een goed medecyne:
stelt u te vreê!
d’ asschen is goed voor de tandepyne,
wryft ze daer meê!
zoo is den rook voor den man ook,
al is ’t maer smook, beter dan look.
5Alle dingen doet in goede maten
naer ’s wyfs bevel!
al te veel waer’ zeker beter gelaten,
dat weten wy wel.
zoo drinkt dan hier naer uw pleizier
een pyp of vier by wyn of bier!
Vlämisch. Dies Tabakslied ist nicht so jung wie es aussieht: es stammt mindestens aus dem zweiten Jahrzehend des 17. Jahrhunderts. Willems Nr. 60 entlehnte es aus einem handschriftlichen Liedekensboek met emblemata vom J. 1635. Der Anfang kommt zur Bezeichnung der Melodie bereits vor in Nederlandtsche Gedenck-clanck. Door Adrianum Valerium (Tot Haerlem 1626. 4o.) bl. 164. Damals wurde erst das Tabakrauchen allgemeiner, seit englische Kriegsvölker im J. 1620 aus ihren kleinen irdenen Pfeifen rauchend Holland durchzogen waren. S. Rusdorf, Consilia et negotia politica p. 284.
¶ 1, 6. vroed zeggen, kundthun—2, 1. vileinig, garstig, aufgebracht, das frz. vilain—2, 4. lak geven, eins anhängen—3, 1. verdooven, dämpfen, schwächen—3, 3. gedoogen, erlauben—4, 1. toebak drinken, so auch in Deutschland früher, und noch jetzt in vielen Gegenden des Südens, im baier. Gebirge (Schmeller Wb. 1, 493.), im badischen Oberlande (Hebel’s allemann. Gedichte). Wie wir jetzt rauchen u. schmauchen sagen, so die Holländer rooken en smooken—4, 3. tandepyn, Zahnschmerz—4, 4. wryven, reiben.