Ehre zerronnen, Ehe gewonnen.
Reading edition
Een out liedeken ende den eersten reghel singhet altoos-twewerf.
1Dat ruiterken in der schuren lach,
die schuer was cout, den ruiter was nat.
2‘Och lieve heer waert, decket mi!
die schuer is cout, seer vrieset mi.’
3Die waert sprac sijnder dienstmaecht toe:
‘gaet, decket den ruiter met haverstroo!’
4Dat meisken en dorstet laten niet,
si dede dat haer haer meester hiet.
5Si nam den ruiter in haren arm;
al was hi cout, si maecte hem warm.
6Doen die ruiter sijn willeken had ghedaen,
sprac hi: ‘schoon meisken, ghi moocht wel gaen!’
7‘Waer soude ic riden, waer soude ic gaen?
ic ben met uwen kinde bevaen.’
8‘Sidi met minen kinde bevaen,
so sult ghi riden ende ic sal gaen.’
9Hi settese voor hem op sijn paert,
hi voerdese tsijnder moeder waert.
10‘Och lieve moeder, hier is mijn wijf!
ic hebse liever dan alle uw lijf.’
11Die moeder sette haer enen stoel,
die dochter worp daer een cussen toe.
12Die moeder leide een ei int vier,
die dochter twee, dat waren drie.
Antw. LB. 1544. Nr. 34.