Immer lustig!
Reading edition
1Ende wil wi tavont ghenoechlic sijn
ende drinken den rijnschen couden wijn!
als dat wintjen wait—
wi willen niet scheiden,
wi willens verbeiden,
als dat haentjen crait.
2Nu wil wi hebben een vrischen moet,
verteren een weinich van onsen goet!
als dat wintjen wait—
wi willen niet scheiden,
wi willens verbeiden,
als dat haentjen crait.
3Och haddic vijfentwintich bedden,
te meie woud icker niet een pluimken van hebben!
als dat wintjen wait—
wi willen niet scheiden,
wi willens verbeiden,
als dat haentjen crait.
4Haddic mijn vrientjen in minen arm,
ware si cout, ic maecte si warm!
als dat wintjen wait—
wi willen niet scheiden,
wi willens verbeiden,
als dat haentjen crait.
Weimar. Hs. 1537. Nr. 42.—Hs. 2, 6. fehlt dat.
¶ 3, 2. pluimken, frz. plume, Federchen.