Die Hauptmannstochter.
Reading edition
Stem: Die mi te drinken gave.
1Wie wil horen singhen
van vreuchde een nieu liet
al van een capiteinsdochter,
sy wasser gheheten Margriet.
2De schrijver sei: ‘goelijc meisje,
en wilt ghy met my gaen?
in dat legher sal ick jou leiden—
de capitein is jouw vaer.’
3‘Al is de capitein mijn vader,
daer leit so weinich an:
ick sal my wel so vreemde cleiden,
dat hy my niet kennen en can.’
4Wat trock sy aen? een keursje
van sijde camelot,
en daer op een swart lakens lijfje,
dat wasser met coorden gheboort.
5Noch trock sy aen een paer coussen
van incarnatie couleur,
daer op een paer sijde coussebanden,
haer schoenen nae de nieuwen snee.
6Wat sette sy op haer hoofje,
al op haer gheel ghecruist haer?
een grauwe hoet met pluimen,
van goude woech hijer niet swaer.
7Maer doen sy in dat legher,
al in dat legher quam gaen,
de capitein van de soldaten
ghinc voor dat meisken staen.
8‘O meisjen, goelijc meisjen,
en wilje met my gaen?
al die cleideren die ghy draghet
die sal ick in sijde beslaen.’
9‘O capitein, groot here,
het macher also niet sijn!
vernam dat uw ghetroude vrouwe,
sy souder wel toornich sijn.’
10‘Ick wou dat mijn huisvrouwe
al vore mijn voeten lach doot,
en dat ick met jou, moy meisje,
sou gaen plucken de rosen root!’
11Hy schonc haer eens te drinken,
de coele wijn uit een glas.
doe begost hy eerst te denken,
oft oock sijn dochterken was.
12Hy sprack tot sijnen cnape:
‘nu sadelt my mijn paert!
nae huis toe wil ick rijden,
’t is mijnder wel rijdens waert.’
13Maer doe hy op de valbruch,
al op de valbruch quam,
daer sach hy sijn lieve huisvrouwe
al in haer deurtje staen.
14Hy sei: ‘god groet u vrouwe,
god gheef u goeden dach!
waer isser Margriet ons dochter,
is sy doot of leeft sy noch?’
15‘Margrieta onse dochter
die isser al in den crijch,
sy draechter een hoet met pluimen,
ick en sacher noit schoonder wijf!’
16Hy sprac tot sijnen cnape:
‘nu sadelt my mijn paert!
nae’t legher wil ick rijden,
s’ is my wel rijdens waert.’
17Maer doen hy in dat legher,
al in dat legher quam gaen,
daer sach hy Margriet sijn dochter
onder de soldaten staen.
18‘Margriet, mijn joncste dochter,
ten macher also niet sijn,
dat ghijder met mijn soldaten
soudt drinken den koele wijn.’
19‘Och vader, seide sy, vader,
daer ben ick wel in gherust,
u te volghen met uw soldaten,
dat isser mijn hoochste lust.’
20‘Margriet, mijn joncste dochter,
ten macher niet wesen also,
dat ghijder met mijn soldaten
soudt slapen al in dat stroo.’
21‘Och vader, seide sy, vader,
daer leit jou so weinich an,
int legher wil ick blijven,
slapen by mijn ghetroude man.’
Holländisch: Oudt Amst. LB. bl. 92.
¶ 4, 1. keursje, Corset, Mieder, bei Plantin “koers oft keurs, vrouwen onderroc, un corset”—lijfje, Leibchen—4, 4. met coorden gheboort, mit Schnüren besetzt—5, 1. kous, Strumpf—5, 2. incarnatie couleur, Leibfarbe—6, 2. ghecruist, gekräuselt— 11, 3. begost für begon—13, 1. valbrug, Zugbrücke—19, 2. gherust, ruhig, unbesorgt.