Kis-kassen.
Reading edition
Kom nu, mijn gladde kittelsteen, Ik zal-je gooijen, scherp en plat! Kom, huppel over ’t water heen, En kis-kas langs het vlak van ’t nat, Totdat ge, haast als een Pailjas, Een sprong maakt tot in ’t groene gras!
Hei, jongens! opgepast—hij gaat! Kis-kas... één, twee, drie, vier! kas-kis, Nog eens... plomp!... Mis is ’t, kameraad!— Een andre... plomp!... dat’s daadlijk mis! Nog eens—wat goed is, gaat in drie!... Daar springt hij—hoep!—daar is hij... zie!
Hoezee!—of hij een vogel was, Zoo scheerde hij het spiegelvlak! En kijk! een heel eind in het gras, Ligt hij, ginds, bij dien bruinen tak!... Heb dank, mijn gladde kittelsteen! Als gij spring ’k—maar naar School nu, heen!