NUNO FERNANDEZ TORNEOL
Reading edition
13th c.
11. Alvorada
Levad’, amigo que dormides as manhanas frias: toda-las aves do mundo d’ amor dizian, leda m’ and’ eu. Levad’, amigo que dormides as frias manhanas: toda-las aves do mundo d’ amor cantavan, leda m’ and’ eu. Toda-las aves do mundo d’ amor dizian, do meu amor e do voss’ enmentarian, leda m’ and’ eu. Toda-las aves do mundo d’ amor cantavan, do meu amor e do voss’ i enmentavan, leda m’ and’ eu. Do meu amor e do voss’ enmentarian, vos lhi tolhestes os ramos en que siian, leda m’ and’ eu. Do meu amor e do voss’ i enmentavan, vos lhi tolhestes os ramos en que pousavan, leda m’ and’ eu. Vos lhi tolhestes os ramos en que siian, e lhi secastes as fontes en que bevian, leda m’ and’ eu. Vos lhi tolhestes os ramos en que pousavan, e lhi secastes as fontes u se banhavan, leda m’ and’ eu.
12. Cantiga de amigo
Que coita tamanha ei a sofrer por amar amig’ e non o veer, e pousarei so-lo avelanal. Que coita tamanha ei a endurar por amar amig’ e non lhi falar, e pousarei so-lo avelanal. Por amar amig’ e non o veer, non lh’ ousar a coita que ei dizer, e pousarei so-lo avelanal. Por amar amig’ e non lhi falar, non lh’ ousar a coita que ei mostrar e pousarei so-lo avelanal. Non lh’ ousar a coita que ei dizer, e non mi dan seus amores lezer, e pousarei so-lo avelanal. Non lh’ ousar a coita que ei mostrar, e non mi dan seus amores vagar, e pousarei so-lo avelanal.
13. Barcarola
Vi eu, mia madr’, andar as barcas en o mar, e moiro-me d’ amor. Foi eu, madre, veer as barcas en o les, e moiro-me d’ amor. As barcas en o mar, e foi-las aguardar, e moiro-me d’ amor. As barcas en o les, e foi-las atender, e moiro-me d’ amor. E foi-las aguardar e non o pud’ achar, e moiro-me d’ amor. E foi-las atender e non o pud’ i veer, e moiro-me d’ amor. E non o achei i o que por men mal vi, e moiro-me d’ amor. [E non o pud’ achar, o que vi por meu mal, e moiro-me d’ amor.]