← Table of contents
The Oxford book of Portuguese verse

JOAN AIRAS

Reading edition

13th c.

48. Cantiga de amigo

Toda-las cousas eu vejo partir do mund’ en como soian seer, e vej’ as gentes partir de fazer ben que soian, tal tempo vos ven: mais non se pod’ o coraçon partir do meu amigo de mi querer ben. Pero que ome part’ o coraçon das cousas que ama per boa fe, e parte-s’ ome da terra ond’é e parte-s’ ome d’ u gran prol ten, non se pode parti-lo coraçon do meu amigo de mi querer ben. Toda-las cousas eu vejo mudar, mudan-s’ os tempos, e muda-s’ o al, muda-s’ a gente en fazer ben ou mal, mudan-s’ os ventos e toda outra ren, mais non se pod’ o coraçon mudar do meu amigo de mi querer ben.

49. Pastorela

Pelo souto de Crecente una pastor vi andar, muit’, alongada de gente, alçando a voz a cantar; apertando-se na saia quando saia la raia do sol nas ribas do Sar. E as aves que voavan quando saia l’ alvor todas d’ amores cantavan pelos ramos d’arredor, mais non sei tal qu’estevesse que en al cuidar podesse se non todo en amor. Ali estiv’ eu mui quedo, quis falar e non ousei, e pero dix’ a gran medo: Mia senhor, falar-vos-ei un pouco se m’ascutardes e ir-m’ ei quando mandardes, mais aqui non estarei. Senhor, por Santa Maria, non estedes mais aqui, mais ide-vos vossa via, faredes mesura aí; ca os que aqui chegaren pois que vos aqui acharen ben diran que mais ouv’ i.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings