KING DINIS
Reading edition
1261-1325
69. Cossante
Bon dia vi, amigo, pois seu mandad’ ei migo, louçana. Bon dia vi, amado, pois mig’ ei seu mandado, louçana. Pois seu mandad’ ei migo, rog’ eu a Deus e digo, louçana. Pois mig’ ei seu mandado rog’ eu a Deus de grado, louçana. Rog’ eu a Deus e digo por aquel meu amigo, louçana. Rog’ eu a Deus de grado por aquel meu amado, louçana. Por aquel meu amigo, que o veja comigo, louçana. Por aquel namorado que fosse ja chegado, louçana.
70. Cossante
Non chegou, madr’, o meu amigo e oj’ est’ o prazo saido, Ai madre, moiro d’ amor! Non chegou, madr’ o meu amado e oj’ est’ o prazo passado, Ai madre, moiro d’ amor! E oj’ est’ o prazo saido por que mentio o desmentido. Ai madre, moiro d’ amor! E oj’ est’ o prazo passado por que mentio o perjurado, Ai madre, moiro d’ amor! Por que mentio o desmentido, pesa-mi pois se per si é falido, Ai madre, moiro d’ amor! Por que mentio o perjurado, pesa-mi pois mentio a seu grado, Ai madre, moiro d’ amor!
71. Cossante
Ai flores, ai flores do verde pino, se sabedes novas do meu amigo! Ai Deus, e u é? Ai flores, ai flores do verde ramo, se sabedes novas do meu amado! Ai Deus, e u é? Se sabedes novas do meu amigo, aquel que mentio do que pos comigo? Ai Deus, e u é? Se sabedes novas do meu amado, aquel que mentio do que m’ a jurado? Ai Deus, e u é? Vos preguntades polo voss’ amigo, e eu ben vos digo que é san’ e vivo. Ai Deus, e u é? Vos preguntades polo voss’ amado, e eu ben vos digo que é viv’ e sano. Ai Deus, e u é? E eu ben vos digo que é san’ e vivo, e será vosc’ ant’ o prazo saido. Ai Deus, e u é? E eu ben vos digo que é viv’ e sano, e será vosc’ ant’ o prazo passado. Ai Deus, e u é?
72. Cossante
De que morredes, filha, a do corpo velido? Madre, moiro d’ amores que mi deu meu amigo. Alva e vai liero. De que morredes, filha, a do corpo louçano? Madre, moiro d’ amores que mi deu meu amado. Alva e vai liero. Madre, moiro d’ amores que mi deu meu amigo, quando vej’ esta cinta que por seu amor cingo. Alva e vai liero. Madre, moiro d’ amores que mi deu meu amado, quando vej’ esta cinta que por seu amor trago. Alva e vai liero. Quando vej’ esta cinta que por seu amor cingo, e me nembra, fremosa, como falou comigo. Alva e vai liero. Quando vej’ esta cinta que por seu amor trago, e me nembra, fremosa, como falamos ambos. Alva e vai liero.
73. Alvorada
Levantou-s’ a velida, levantou-s’ alva, e vai lavar camisas en o alto, vai-las lavar alva. Levantou-s’ a louçana, levantou-s’ alva, e vai lavar delgadas en o alto, vai-las lavar alva. E vai lavar camisas, levantou-s’ alva, o vento lh’ as desvia en o alto, vai-las lavar alva. E vai lavar delgadas, levantou-s’ alva, o vento lh’ as levava en o alto, vai-las lavar alva. O vento lh’ as desvia, levantou-s’ alva, meteu-s a alva en ira en o alto, vai-las lavar alva. O vento lh’ as levava, levantou-s’ alva, meteu-s’ a alva en sanha en o alto, vai-las lavar alva.
74. Bailada
Mia madre velida, vou-m’ a la bailia do amor. Mia madre loada, vou-m’ a la bailada do amor. Vou-m’ a la bailia que fazen en vila do amor. Vou-m’ a la bailada que fazen en casa do amor. Que fazen en vila do qu’ eu ben queria do amor. Que fazen en casa do qu’ eu muit’ amava do amor. Do qu’ eu ben queria, chamar-m’ an garrida do amor. Do qu’ eu muit’ amava, chamar-m’ an perjurada do amor.
75. Cantiga de amigo
Amad’ e meu amigo, valha Deus! vede-la frol do pinho e guisade d’ andar. Amig’ e meu amado, valha Deus! vede-la frol do ramo e guisade d’ andar. Vede-la frol do pinho, valha Deus! selad’ o baiosinho e guisade d’ andar. Vede-la frol do ramo, valha Deus! selad’ o bel cavalo e guisade d’ andar. Selad’ o baiosinho, valha Deus! treide-vos, ai amigo, e guisade d’ andar. Selad’ o bel cavalo, valha Deus! treide-vos, ai amado, e guisade d’ andar.
76. Pastorela
Ũa pastora se queixava muit’ estando noutro dia, e sigo medes falava, e chorava e dizia, con amor que a forçava: par Deus, vi-t’ en grave dia, ai amor! Ela s’ estava queixando como molher con gran coita e que a pesar des quando nacera non fora doita; poren dizia chorando: tu non es se non mia coita, ai amor! Coitas lhe davan amores, que non lh’ eran se non morte e deitou-s’ antr’ ũas flores e disse con coita forte: mal ti venha per u fores, ca non es se non mia morte, ai amor!
77. Cantiga de amigo
Pois que diz meu amigo que se quer ir comigo, pois qu’ a el praz, praz a mi, ben vos digo, e est’ é o meu solaz. Pois que todavia nos imos nossa via, pois qu’ a el praz, praz-m’ e vej’ i bon dia, e est’ é o meu solaz. Pois m’ ende levar vejo, que est’ é o meu desejo, pois qu’ a el praz, praz-me muito sobejo, e est’ é o meu solaz.
78. Cantiga de amor
Que soidade de mia senhor ei quando me nembra d’ ela qual a vi, e que me nembra que ben a oí falar; e por quanto ben d’ela sei rog’ eu a Deus, que end’ a o poder, que m’ a leixe, se lhi prouguer, veer cedo; ca pero mi nunca faz ben, se a non vir non me posso guardar d’ensandecer ou morrer con pesar; e porque el a tod’ en poder ten, rog’ eu a Deus, que end’ a o poder, que m’ a leixe, se lhi prouguer, veer cedo; ca tal a fez nostro Senhor, de quantas outras no mundo son non lhi fez par, a la mia fe non; e poi-la fez das milhores milhor, rog’ eu a Deus, que end’ a o poder, que m’ a leixe, se lhi prouguer, veer cedo; ca tal a quiso Deus fazer que se a non vir non posso viver.
79. Cantiga de amor
Senhor fremosa, vejo-vos queixar porque vos am’, e no meu coraçon ei mui gran pesar, se Deus me perdon, porque vej’ end’ a vos aver pesar, e queria m’ en de grado quitar, mais non posso forçar o coraçon. Que mi forçou meu sabor e meu sen, des i meteu-me no vosso poder, e do pesar que vos eu vej’ aver, par Deus, senhor, a mi pesa muit’ en, e partir-m’ia de vos querer ben, mais tolhe-m’ end’ o coraçon poder. Que me forçou de tal guisa, senhor, que sen nen força non ei ja de mi; e do pesar que vos tomades i tom’ eu pesar que non posso maior, e queria vos non aver amor, mais o coraçon pode mais ca mi.