CAPÍTULO 83.

Ang pagpambo sa mang̃a sangol.

495. Ang boong catauan nang batang bagong pang̃anac ay puno nang libag, na gaua nang caniyang linang̃uyang tubig sa loob nang bahay tauo. Nang macuhang madali yaong libag na yaon sa catauan niya, ang magaling sa lahat, ay pambohan nang dalauang bahaguing tubig at nang isang bahaguing alac, na yao,i, itutuloy nang ilang arao. Cun baga malapot at malagquit yaong libag na yaon, na cungmacapit sa catauan nang bata, ay ma-aalis nang tubig na pinaglagaan nang manzanilla na may casamang sabón na ganga patani calaqui.

496. Ang mang̃a bata,i, maigui pambohan pag nacalalo na ang labingdalaua, ó labinlimang arao nang pang̃ang̃anac sa canila. Ang ipapambo roo,i, ang malamig na tubig na ualang calahoc na anoman. Itong gauang ito,i, magaling gauin arao-arao, sa panahon man nang tag-guinao ó tag-sigua, sapagca totoong nacacapagpalacas sa catauan nang bata. Ang hindi lamang babasain ay ang tuctoc nang ulo, yaon bagang nahihipong malata sa itaas nang ulo nang mang̃a bata. Pagca napambohan na ang bata,i, masamang paramtan ng̃ maraming damit. Ang mang̃a batang maysaquit ay houag pambohan.