De anner Epistel St. Pauli an de Thessalonicher.

Dat 1. Kapitel.

1. Paulus un Silvanus un Timotheus an de Gemeen in Thessalonich, in GOtt, unsen Vader un den HErrn JEsus Christus.

2. Gnade wes’ mit ju un Freden vun GOtt unsen Vader un den HErrn JEsus Christus. 1. Cor. 1, 3. Kol. 1, 2.

3. Wi ward GOtt danken alltied för ju, leeve Bröder, as dat billig is. Denn ju Glov waßt stark, un de Leev vun Jedereen mank ju All nimmt to gegen eenanner;

4. Also, dat wi mit ju grot doht mank GOttes Gemeenen, vun ju Geduld un Glov in all ju Verfolgung un Bedröfnis, de ji utstaht; 2. Cor. 7, 14.

5. Wat bewiesen deiht, dat GOtt recht richten ward, un ji würdig ward to GOtt’s Riek, um wat ji ok all düt uttostahn hebbt; Phil. 1, 28. Luk. 21, 36.

6. Wiel dat recht is bi GOtt, to vergelln Bedröfnis an de, de ju Bedröfnis makt.

7. Ju awer, de ji Bedröfnis utstaht, Ruh mit uns, wenn de HErr JEsus apenbart ward vun den Himmel, togliek mit de Engel vun Sin Kraft, 1. Thess. 4, 16. 1. Pet. 4, 13. Matth. 25, 31.

8. Un mit Füerflammen, wenn He Sin Rache övt an de, de GOtt nich erkennt un öwer de, de nich gehorsam sünd dat Evangelium vun unsen HErrn JEsus Christus; Röm. 2, 8.

9. De Pien utstahn ward, dat ewige Verdarven vun den HErrn Sin Angesicht un vun Sin herrliche Macht; Jes. 2, 10. 19.

10. Wenn He kamen ward, dat He herrlich erschient mit Sine Hilligen un wunderbar mit all Glövigen. Denn unse Tügnis an ju vun düssen Dag hebbt ji glovt. Kol. 3, 4.

11. Un darum bedt wi ok to all Tied för ju, dat unse GOtt ju würdig maken deiht för ju Berop un dat He vollenden deiht all dat, wat Sin Gnad ju todacht hett un dat Wark vun de Glov in de Kraft, 1. Thess. 1, 2.

12. Up dat an ju grot makt ward unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam, un ji an Em, na unsen GOtt un den HErrn JEsus Christus Sin Gnad.

Dat 2. Kapitel.

1. Awer wegen unsen HErrn JEsus Christus Sin Tokamen un unse Versammlung to Em hen, bedt wi ju, leeve Bröder,

2. Dat ji ju nich afbringen lat vun ju Sinn, noch bang maken lat, weder dörch Geist, noch dörch Wort, noch dörch Breef, as wenn wi de schickt harrn, dat Christus Sin Dag neeg bi is.

3. Lat ju vun Keen verföhrn in keenerlei Wies’, denn He kummt nich, eerst mutt de Affall kamen un apenbart warrn de Minsch vun de Sünd un dat Verdarven sin Kind; Eph. 5, 6.

4. De sik weddersetten un öwerheven deiht öwer Allns, wat GOtt oder GOttsdeenst heet, so dat he sik in GOtt Sin Tempel sett, as en GOtt un vörgift, dat he GOtt is. Dan. 11, 36.

5. Denkt ji nich daran, dat ik ju dat seggt hef, as ik noch bi ju weer?

6. Awer nu weet ji, wat em torügg hollt, darmit, dat he to sin Tied apenbar ward.

7. Denn de Bosheit rögt sik all heemlich, blot de, de dat nu noch upholn deiht, mutt eerst weg dahn warrn. Apost. 20, 29.

8. Un denn ward de Boshaftige apenbart warrn, den de HErr tonicht maken ward mit den GEist vun Sin Mund un ward en End mit em maken dörch Sin tokünftige Erschienung. Jes. 11, 4. Offenb. 19, 15. 20.

9. Den Sin Tokamen geschüht na den Satan sin Wirken, mit allerhand lögenhaft Kräfte, un Teken un Wunner, Matth. 24, 24.

10. Un mit allerhand Verföhrung to Ungerechtigkeit mank de, de verlarn ward, darum dat se de Leev to de Wahrheit nich annahmen hebbt, dat se selig ward. 2. Cor. 2, 15. Kap. 4, 3.

11. Darum ward GOtt se kräftigen Irrdom schicken, dat se glovt an Lögen; Röm. 1, 24.

12. Up dat richt ward Alle, de an de Wahrheit nich glovt, sonnern Lust hebbt an de Ungerechtigkeit. Ezech. 20, 24. 25. Röm. 1, 32.

13. Wi awer möt GOtt danken alle Tied wegen ju Bröder, de de HErr leef hett, dat GOtt ju utwählt hett to Seligkeit vun Anfang an, in de Hilligung dörch den GEist un de Glov an de Wahrheit, Kap. 1, 3. 4. Eph. 1, 4.

14. Woto He ju beropen hett dörch unse Evangelium to uns HErrn JEsus Christus Sin prächdig Egendom.

15. So staht nu fast, leeve Bröder un holt an de Öwerleverungen, de ju lehrt sünd, dat wes’ dörch unse Wort, oder unse Breef. Kap. 3, 6.

16. He awer, uns’ HErr JEsus, un GOtt, uns’ Vader, de uns leef hatt hett un dörch Gnad en ewigen Trost un en gude Hoffnung geven hett,

17. De vermahn ju Harten, un stärk ju in allerhand Lehr un gude Warke! 1. Thess. 3, 13.

Dat 3. Kapitel.

1. Öwrigens, leeve Bröder, bedt för uns, dat den HErrn Sin Wort lopen un herrlich ward, so as ok bi ju! Kol. 4, 3.

2. Un dat wi erlöst ward vun de bösen un slechten Minschen. Denn de Glov is nich Jedereen geven.

3. Awer de HErr is tru, de ward ju stark maken un bewahrn vör dat Böse. 1. Cor. 1, 9. 10, 13.

4. Wi verlat uns awer up ju in den HErrn, dat ji doht un dohn ward, wat wi ju gebedt. 2. Cor. 7, 16. Gal. 5, 10.

5. De HErr awer richt ju Harten na GOtt Sin Leev un Christus Sin Geduld hen.

6. Wi gebedt ju awer, leeve Bröder, in unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam, dat ji ju afkehrt vun jeden Broder, de dar unschicklich wandeln deiht un nich na de Öwerleverung, de he vun uns kregen hett. Matth. 18, 17. Röm. 16, 17.

7. Deen wi weet, woans ji uns nafolgen schüllt. Denn wi sünd nich unschicklich mank ju west; 1. Cor. 4, 16. 1. Thess. 1, 6.

8. Hebbt ok nich umsunst dat Brod vun Nüms nahm, sonnern mit Arbeit un Möh hebbt wi Dag un Nacht schafft, dat wi nich irgend Een mank ju to Last falln dä’n. 1. Cor. 4, 12.

9. Darum nich, dat wi darto keen Macht harrn, sonnern wiel wi uns ju to en Vörbild geven, uns natofolgen. Matth. 10, 10. 1. Cor. 4, 16.

10. Un as wi bi ju weern, geboden wi ju, dat, wenn Jemand nich arbeiden will, he ok nich eten schall. 1. Mos. 3, 19.

11. Denn wi hört, dat wek’ mank ju unschicklich wandelt un nich arbeidt, sonnern de Tied mit unnütze Saken tobringt.

12. Düsse awer gebedt wi un vermahnt se, dörch unsen HErrn JEsus Christus, dat se mit stillen Wesen arbeiden un ehr egen Brod eten doht. 1. Thess. 4, 11.

13. Ji awer, leeve Bröder, lat ju nich verdreten, Gudes to dohn. Gal. 6, 9.

14. Wenn awer Jemand nich gehorsam is unse Wort, dat düsse Breef enthollt, den makt bekannt un hebbt Nicks mit em to schaffen, up dat he sik schämen deiht. v. 6. Matth. 18, 17. 1. Cor. 5, 9. 11.

15. Doch behandelt em nich as en Fiend, sonnern vermahnt em as en Broder. Matth. 18, 15.

16. He awer, de HErr vun Fred, gev ju Fred allerwärts un up allerhand Wies’. De HErr wes’ mit ju All! Röm. 15, 33. 16, 20.

17. Ik gröt mit min Paulus-Hand. Dat is dat Teken in alle Breev; so schriev ik! 1. Cor. 16, 21.

18. Unsen HErrn JEsus Christus Sin Gnad wes’ mit ju All! Amen. 2. Tim. 4, 22.

De Breef is schreven vun Athen.