PUNICORUM (continued 2)
Reading edition · Edition 2
535. hic Oxon. Vulgo hæc. —538. dissice, Oxon. Put. R. 2, unde disjice, auctore N. Heins., dedit Drak. Conf. Intpp. ad Val. Fl. III, 141, 162; Gronov. ad Senec. Phœn. 343; Heins. et Burm. ad Ovid. Met. XII, 108, 252; ad Virg. Æn. VIII, 191, 355; XII, 655, et Ge. I, 283. Sed vulgata lectio, quam et Lefeb. servavit, in omnibus fere libris reperitur, et nervosior est; vid. not. ad VI, 280. —539. nil obstamus opinabatur N. Heins. quod, judice Ernesti, est quoddam glossema. At prorsus tamen responderet Homerico τάων (scilicet πολήων) οὔτι ἐγὼ πρόσθ᾽ ἵσταμαι Iliad. δ, 54. Præterea majestati Junonis magis congruit, quam illa, nil oramus, h.e. non deprecor pro Pœnis. Conf. Iliad. δ, 57 seqq. —541. plagis pro vadis maluerit N. Heins.
548. vertet scripti, R. 1, 3, Parm. Med. et Marsi edd.
562. Fabium pro juvenem priscæ edd. insigni librariorum audacia et stupore. —563. Quæ jam Furiæ, quis te egit in hostem? An, Minuti, Deus? emend. Barth. Adv. II, 9. —564. En inimice Deis priscæ edd. Minuci, non Minuti, Col. vid. ad VII, 384. —565. navus in armis R. 1, 3, Parm. natus in armis Med. —572. prævectus Col. et Put. vid. ad lib. V, v. 170. Vulgo provectus.
575. Immani... vulnere corrig. Livineius, metuens forte, ne metro vis fieret. Sed vid. ad lib. VII, v. 618, et not. ad lib. I, v. 398; IV, 192. —582. derecta Colon. (teste Lefeb. tres scripti) vid. ad II, 92. Vulgo dejecta. —585. Exiit Col. Cf. ad I, 642. —586. furens maluerit N. Heins. et ego. Sed vid. not. ad v. 99. —587. Tadio Col. quod, ut Ufentis, nomen Latinum esse docuere N. Heins. et Draken. coll. Pers. VI, 66; Fabrett. Inscr. p. 445, 679, 752; Grutero et aliis. Conf. Ernesti clav. Cic. Radio, seu Rodio conj. Barth. Adv. II, 9. Et levius radio Dausq. Vulgo Nec levius radio scilicet textorio, per stamina sine hæsione (f. læsione) conjecto; Mars. et Cell. Male! conf. sup. ad v. 117. —595. arrectis reponendum putabat N. Heins. e Virg. Æn. X, 892. Sed Drak. vulgatam lect. tuetur coll. XVII, 134, et Liv. VIII, 7.
599. Spargi, non Spargere, Col. Ox. et R. 2. Cf. ad VI, 413. —600. ductor, vel rector non male post Barth. conj. N. Heins. quum victor non possit dici, qui hoc prælio subcubiturus sit. Sed quæritur tum, quisnam intelligendus sit, Paulusne an Varro? Posterior, puto, quoniam penes eum hujus dici imperium fuit: nisi potius victor, scilicet elephanti est Tadius, qui, quod utique mireris, vs. 589, corpore non læso in sublime latus dicitur, et belluæ oculos effodit. —602. conjectis omnino scribendum putabat N. Heins. —603. pastus Col. ut XIV, 308, et al. portusque Put. parcusque Oxon. partusque in comment. Marsi. Vulgo raptusque, ut apud Lucan. III, 501; unde illud retinuit Lefeb. —607. per arva edd. R. 1, Med. Marsi, Martini Herbip. Junt. Ald. et Gryph. per ardua in marg. R. 1. —614. Hic versus, qui a vulgatis libris abest, in omnibus MSS. et R. 2, legitur.
624. adsidet, h.e. obsidet, Col. Ox. R. 2, 3. Conf. XII, 453; Pier. ad Virg. Æn. lib. XI, 304, et Heins. ad Val. Flaccum, lib. V, 536; aspidet R. 1; aspidit Med. Vulgo obsidet. —625. Ita scripti et antiq. edd. In vulgatis libris et digna. —626. dextraque adversum Col. dextramque Oxon. —627. Mincius scripti, R. 1, 3, Med. Nomen a fluvio, seu lacu agri Mantuani deductum. Conf. ad I, 306; Mnicius Marsi et Martini Herbip. edd. operarum errore. Vulgo Mutius, auctore Nicandro. —631. Tellure elisis adflixit Colon. unde Telluri elisis adflixit ex emendat. Modii recepi cum Drakenborch. vid. ad I, 674. Vulgo Tellure elisit ac flexit. N. Heins. maluerit Telluri illisis afflixit membris. Sed vid. not. ad III, 34; Membra elisa sunt pressu et nexu proboscidis suffocata; Drakenb. Hanc notionem poeta ter expressit.
635. Staturi corrig. D. Heins. et Scalig. ad Prop. II, vii, 45; Acturi conj. N. Heins. qui tamen non dissimulavit, vulgatam scripturam a Gronov. Obss. IV, 15, jure defendi. Si quid mutandum, reponerem Iturum. —637. dura scripti. Vulgatum dira tuetur Lefeb. —638. Quem tibi nam, vel nunc nasci opinabatur N. Heins. frustra. —639. Hannibalemve scripti, non Hannibalemne. —640. præcipites emend. N. Heins. præcipitis (f. ἀρχαικῶς scriptum) Oxon. et Put. præcipiti Col. Vulgo præcipitans. —641. Atque Col. junctas hastas, h.e. continuatas, et admodum frequentes, legendum censuit N. Heins. et permultis exemplis illustravit.
645. diducto, non deducto, Col. seducto conj. N. Heins. et v. 645 converti, infin. hist. Nec tamen repugnat, si quis convertit adcipiat pro, convertit se, seu convertitur; quod probat Drak. Conf. not. ad I, 539. Sed convertit cornipedem jungit Lefeb. —649. Parcarumne dedit idem, ne admonitis quidem lectoribus, fraus hæc maluerit N. Heins. —651. qui, non quis, Col. et Oxon. vid. ad II, 645.