XXI.

Agteros, beur teen die bulte op, Die droë sand deur en die holtes af! Draf oor die krom klein paadjies, draf, Vlaktes oor in jou gou galop! Agteros, beur dat die trektou kraak, Dat buikplank kreun en wa-rem sing, En elke boutjie en skroefie bring ’n Deel aan die koorgesang as taak— Drifte deur en vlaktes oor, Berge, bulte op en af, Waar die lang tamboekiegras versmoor Hoë land, lae land—agteros, draf! Voort op jou reis na die noorde—voort Na ’n betere tuiste, ’n mooiere oord! Draf deur die mollige, sagte sand, Die stowwerige dons van ’n nuwe land! Agteros, beur as die wiele raak Vas in die modder—’n martelwerk! Beur en trek dat die rieme kraak— Rieme en wiele is baie sterk; Vas en stewig en goed beproef Spyker en bout en gedraaide skroef; Beste hart van die beste hout, Sonder kraak en sonder fout, Sterk genoeg om deur te staan Knikspoor-skok en bulte-stamp, Somerbars en winterkramp, Wind se terge, hael se slaan— Beur maar, agteros, beur maar op, Die opdraand boontoe, die afdraand af! Draf waar daar glad nie ’n pad is nie, draf Die wêreld oor in jou gou galop, Noord-toe, oos-toe, na die blou Wat skitter en skyn nog myle ver, Waar wilde bosse die weg versper, En wilde gedierte die poorte hou! Draf deur die stowwerige, sagte sand Na ’n nuwe land, ’n vrye land!