Vitruvii codices antiqui habentur hi
Reading edition
H = Harleianus mus. Brit. 2767 (saec. IX2)
unde L = Leidensis Voss. lat. fol. 88 (s. X)
et e = Escorialensis III F. 19 (s. X/XI)
et P = (Pithoeanus) Paris. lat 10277 (s. X1)
ex quo is unde
b = Bruxellensis 5253 (s. XI)
l = Leidensis Voss. lat. fol. 107 (s. XI)
c = Cottonianus mus. Brit. Cleop. D 1 (s. XI)
ex quo
h = Harl. mus. Brit. 3859 (s. XI/XII)
[m = Morris. nunc Berolinensis lat. fol. 601 (s. XII)]
f = (Franekeranus) Leuward. 51 (s. X2)
ex quo
p = Paris. lat. 7227 (s. XI/XII)
v = Vaticanus reg. Suec. 1504 (s. XI)
et S = Scletstatensis 1153bis (s. X2)
G = Wolfenbuttelensis Gudianus 69 (s. XI1)
E = (epitomati Vitruvii) Wolfenb. Gudianus 132 (s. X)
itaque in hac editione x mihi est pro codicum omnium consensu = H(S)G(E): de quibus singulis notatur tantum ubi differunt, de reliquis non curandum.