← Table of contents
Vitruvii De architectura libri decem

Contra quae omittuntur in Gudiano, habentur in H sqq., haec

Reading edition

libri I

(deficit E)p. 13, 11 ab (HS).

p. 15, 27 ea (HSGc).

p. 20, 23 in (HS).

p. 22, 22 est (HS).

p. 28, 20 id (HS).

libri II

(def. E)p. 38, 13 perrumpit (HSGc).

p. 51, 14 inanibus (HSGc).

libri III

(def. E)p. 71, 23 in (HS).

p. 72, 3 si &trastylos facienda fuerit (HSGc) ex hom.

p. 72, 11-12 ipsarum—modulorum (HS) ex hom.

p. 74, 16-18 earumque—septem (HSLGc, om. etiam Pfvlch) ex hom.

p. 77, 1 ita (HS).

p. 84, 26 in (HS).

libri IV

(def. E)p. 84, 18-20 columnas—possent (HSGc).

p. 87, 16 praeter (HSGc).

p. 93, 20 habeat (HSGc).

p. 100, 5 columnas (HSGc).

libri V

(def. E)p. 120, 6-8 allelos linea—regione (HS) ex hom.

p. 122, 6 incensum (HSGc).

p. 125, 20 tegulae (HSGc).

p. 130, 9 pilae (HSGc).

libri VI

p. 135, 19 capillo (EHS).

p. 138, 20 (= E) et (HS).

(def. E)p. 142, 17 latum (HS1).

p. 143, 30 cum (HS).

p. 148, 2 in (HS).

p. 154, 1 opera constitui (HSGc) ex hom.

libri VII

(def. E)p. 165, 11 ex spica (HSGc).

p. 165, 17 in (HS).

libri VIII

p. 185, 10 in (HSE).

(def. E) p. 186, 2 ea (HS).

p. 189, 7 (= E) et (HSGc).

p. 190, 20 agger (EHSGc).

(def. E)p. 201, 13/14 πημηνη—εμην (H) [lac. ES]. hic ep. v. 5 sic scribit G ΡΑΜΗϹΗΚΑΙΔΥΡΗΙΤΗΓΗΝ.

p. 207, 25 ne minus longae (H) [lac. S].

libri IX

p. 223, 8 ardere (EHS).

p. 229, 1 supra—aquarii (EHSGc) ex hom.

p. 230, 25 (= E) ad (HS).

(def. E)p. 236, 1 rationes (HSGc).

p. 239, 22 significat (HSGc).

p. 240, 12 foramen per quod ex cas (HSGc).

libri X

(def. E)p. 247, 8 capite (HSGc).

p. 247, 18 est (HS).

p. 256, 4 se (HS).

p. 256, 19 ad (HS) ex hom.

p. 270, 12 praeterquam— (p. 271, 2) crassitudo (HS—notatur quidem a pr. m. ð in G, sed deest supplementum ipsum) ex hom.

p. 271, 12-13 scapos—XII K (HSGc).

p. 272, 7 ea (HSGc) ex hom.

p. 273, 9 iugis (HSGc).

p. 274, 18 autem (HS).

p. 281, 10 (= E) & (HSGc).

quorum pleraque omisit ipse G, non is ex quo ductus fuit (cum E), sicut novas lacunas et proprias plurimas praebet S, locis circiter 80, quas tamen, praeter 20 mox supplevit Sc: in quo S hoc maxime mirum est quod de magnis illis lacunis librorum VIII (p. 200, 26-208, 25) et X (p. 258, 2-267, 21) in margine nihil (ne signo quidem đ ut p. 77, 12) apposito[8] notatum est, cum ad manus essent et scribentium et corrigentium integra exemplaria. eae tales sunt ut dimidiorum fere quaternionum eius exemplaris ex quo descriptus fuerit S (non Harleiani qui plenus est sed eius simillimi aut gemelli) defectus significare videantur. quod cum ab ipso H manifesto pendeat S, equidem non concedo, quo vero casu factum sit, non explico.

Notes in this chapter

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings