Se sind sau dumm nich mehr.
Reading edition
Wual ehrdaages kreigen wi faaken to häären, Dat de Schöppenstiäer dwaasige[1] Lüüe wöören, Man is'r eerst Eene en paarmal uptuagen[2], Gliiks werd'r auck allfaartan[3] en Huupen toluagen.
Dach upstunds werd mählick[4] de Minskheet wat klööker Dat dooet de gooen Lehrmesters un Bööker, De uäwerall wanket[5] un allwerts inkehret Un Aulen un Jungen de Wietenskup lehret.
Sintdessen passeer't daar auck diig're[6] Geschichten[7]; Ick will ju van Daage man Eene berichten, Dann schiöl' ji dach seggen, dat harr'k nich e ment, Dat's' in Schöppenstädt sauwiet al raaket[8] send.
Wann me dat van'n Windbüül vertellen häärde, Scholl me meenen dat't auch wual sau'n Daamelschnack[9] wööre; Dach is et verweums[10] un wahrhaftig e scheenen, Miin Suöh'n heft't met eegenen Augen ansehnen[A].
»Een Buur harr sess Gäuse, de woll he sick fetten[11], Drüm lööt he se in siinen Gausestall setten, Dann woll he se schlachten un räukern un salten Un ankuomen Winter den Kaul 'r met schmalten.
Se wöören nagraae al nett in 'n Tuage[12], Süh daar harr't den Buuren alldach[13] baul' bedruagen Un wöör' em apartige leig'r[14] met gaunen, Harr he'r nin vernüftiget Insehn to daunen.
Een's Auwends siä d'Aulske: Ann'-M'rigge-Cathrine, Wann du de Kohbeester hest foort un de Schwiine, Dann gif auck den Gäusen wat in eeren Trag, Uut'r ächtersten Balgen[15], dat weest du dach.
Man neffens[16] der Balgen, bi'n Waskelsteene[17], Daar stönd nau 'ne andre, dat was jüst sau eene, Darin harren se Kliggen[18] un Brannewiensdrank Vor de Fierken-Suuge[19] tosett't[20], dann de was krank.
Des Naubers Jan-Hinnerk stönd achter[21] der Düüren, De harr wat met Anne-M'ri-Triine to küüren[22]; Se schnack'den en Präusken[23] van düt un van dat, Met des greip dat Lüüt[24] in et unrechte Fatt.
De Gäuse de lööten't sick nütte goot[25] schmecken, Man baul' föngen s'an sick in'n Ströggsel to strecken, Se tück'den[26] of wegg'den[27] nich Kopp un nich Been, Dann se wöören verrecket, dat konn' me wual sehn. —
Et sprünk wier na'n Driibeen[28] un tröck siine Fissen[29], Man Mooder de lüünsk'de[30] un fönk an to gissen[31] Un konn sick nich biergen vor Niggelaut[32] un Niid, Dann se dacht' manchs[33] nau geeren der aulen Tiid.
Wat woll di Jan-Hinnerk, ick konn't nich verstaunen? De scholl mi de afschliet'nen Holsk'[34] wier upklaunen[35]. Föllt'r nich auck sau'n Käärn van Sünt-Annen bito[36]? Tüs[37], hööt di vor de Jungens, et is na to froh!
Dat Lüüt harr's Muarens de Diösken toreet[38]. Un'n uutspier'gen[39] Namiddag Brauddeege[40] kniäet, Daarvan was et möö, 't konn Nicks mehr beschicken Un fönk achter'n Wocken[41] all'batt[42] an to nicken.
Un haujahnd'[43], un söcht'de[44]: O Jees, wat bin'k mööe! Na'n Bedde gaun wöör' wual't Beste wat'k dääe; Wat meene ji, Mooder, mogt' ick wual faarts[45] gaunen? Dann konn'k Muaren froh saviel ehr wier upstaunen.
De Aulske siä: Jau Lüüt, 't schleit wiss'[46] gliiks niigen, Du magst wual voran gaun, ick hebb'r Nicks tiigen; Dach kiek eerst na ens na de Kögge un Schwiine, Dann bist'e auck goot ... Gooe Nacht, Ann'-M'ri-Triine!
De Kögge un Schwiine de harr'n eer Genöögen, Man bi den sess Gäusen daar gaf't wat to schwöögen[47]: Wi bloodsk'aarmen Kinner, wau kuom' wi to Maute[48]! O Jees-M'rigge-Joseph, de Gäuse sind daute. —
Dat gönk uuser Aulsken düür Marck un düür Knuacken, Se harr sick wual leewer de Haare uutluacken[49]; Hier is niine Hülpe mehr, schregg'de de Fruu, Wan kann't Een'n dach gaunen, wat maake wi nu?
Ach, Anne-M'ri-Triine, wann Vaader dat hääret, Dann sin wi unglückelck, dann werd he verkehret, Du weest wual, in'n Twiedunkeln nimmt he sick Eenen, Wo he us dann todrink't, dat miöte wi sehnen.
Dat Wicht siä: Ick will s'in'n Messe tokleggen[50], Dann schall'r nin Hahne of Hoon wier na kreggen, Dann kiön' wi je seggen, de Voss harr' se haalt Un wöör'r met ginten[51] to Bierge in dwaalt[52].
Dat gawwe[53] Bedenksel geföllt wual der Aulen, Dach woll se auck geeren de Fieren behaulen; Kumm to Lüüt, un spööt di[54], wi plückt' se eerst kahl Un dann schmiit' wi se achter'et Huus in'n Aal[55].
Met 'n Ümmesehn's harr'n se'r de Fieren afrieten Un de Gäuse na'r Riige in de Meßkuhlen schmieten; Dach harrt' eer de Schreck af dat Waater e daunen, De Daaen wöör'n baul' alle sess' wier upstaunen.
Un mööken sau'n unwiis Spektaakel d'r buuten. Dat de Huusheere upstönd un keik düür de Ruuten[56]: O Mooder, kumm kiek es, de Droos schla' mi daut, Daar stahet sess Gäuse splint'r naaked un blaut!
He harr'r nau nin Arg van, he harr nau nich spruaken: Wer Düüwel heft den wual de Fieren uutluacken? Stönd d'Aulske un M'ri-Triin' al bi em met Traunen Un siäen, se woll'n man faarts Allens gestaunen.
Geerd gaf sick up christlicke Wiise tofriäe Un uäwerlegd' 'et sanftmöödig un siäe: Schiöl't de naakeden Gäuse alldach nich verrecken Miöt' wi'n wual tohaupe en'n Uäwr'rock antrecken.