Sau leesig[1] auck ji Jungens doo't,

Ji maak't us dach nich aabel[2], Un schmiert mi auck sa'n Haasenfoot Met Haanig üm den Schnaabel, Un dööt auck nau sau fromm de Fent, 't sind Flausen, dat he't eerlick ment.

Sau mannig gooe, fromme Lüüt, Unschüllig as 'n Engel, Bedräug sau 'n licksken Daamelstüüt[3] Van'n faaseligen Bengel; Drüm, is de Schnoopert[4] nau sau glatt, Ick trüww' em nich, ick flööt' ne wat,

Un schlaa' en Schnippken vor den Geck Un wiise em de Hacken, Un giew' em een' up't giele Beck[5], Wagt he mi antopacken; Schier' di na'n Galgen, Düükerskiind! Du Karmielksheld[6] sist[7] vuller Wiind.

Sau schall't ju falsken Jungens gaun, Wi-ji[8] us Wichter ööwen[9]; Wi willt ju in de Frieten[10] schlaun, Un mosten wi auck tööwen Up't Tiigenpart[11] bes dartig Jahr; De rechte Joost kümmt dach, vorwahr!

Un kümmt 'n eerlick Bursse dann; De us recht ment, in Ehren, Dann segg' ick faarts: Hier Joost, kumm an! Ick will de Diine weeren; Un blift he'r trüwwelk bi bestaun, Laut' wi den Paapen d'ruäwer gaun.