Daar ginten, daar kiiket de Strauten henup,
Reading edition
Daar steht wual 'n half Stiige Fruusvolk in'n Trupp: De Anntke, de Hildke, de Gerdrut, de Siltke, De Elsbeen, de Äultke, de Triintke, de Täültke; Wann de sick entmöötet, Dat niiget, dat gröötet, Dat flaaret, dat schrewwelt, dat schnaatert sau sehr, Liifhaftig as wann't in'n Gausestall wöör'.
Nu kuome es Eener un stüüre mi de, 't heft sick wat stüüren, se jool't jümmer me, (mehr) Van Flass, un van Linnen, van Braaken, van Spinnen, Van Wasken, van Weeken, van Büüken un Bleeken, Van Nauteln un Tweerent, Van Kunraud un Beerend; Dat jiwwelt, wo länger et duuret, togliik, As quaakeden duusend Paar Poggen in'n Diik'.
Man kiiket auck es in dat Werthshuus henin, Daar sitt in'n Gelaage 'n Süüpergesinn', De Aarend, de Lübbert, de Joost un de Dübbert, De Robbert, de Lappe, de Knobbert, de Tappe; Wann de sick to proostet, Dat flöckt sick, dat hoostet, Dat ropt sick, dat klopp't sick, dat schregg't uäwerall, As bölk'den vergrellede Ossen in'n Stall.
Na Middernacht kuom't se besuapen to Huus, Dann kriiget de Wiiwer up'n Puckel den Gruuß; Dann schlaa't se in Bieten[1] de Schötteln, de Näppe, De Diske un Stööle, de Schreine un Schäppe; Dat laarmet, dat zanket, Dat joolet, dat anket, Dat schleit sick, dat klei't sick, dat bitt sick tolest, As fiirden de Düüwels in'r Höllen 'n Fest.