XV. DROGA NAD PRZEPAŚCIĄ W CZUFUT-KALE.
Reading edition
MIRZA I PIELGRZYM.
Mirza.
Zmów paciérz, opuść wodze, odwróć nabok lica, Tu jeździec końskim nogom swój rozum powierza; Dzielny koń! patrz jak staje, głąb okiem rozmierza, Uklęka, brzeg wiszaru kopytem pochwyca,
I zawisnął—tam nie patrz, tam spadła źrenica, Jak w studni Al-Kairu, o dno nie uderza. I ręką tam nie wskazuj, nie masz u rąk pierza; I myśli tam nie puszczaj, bo myśl jak kotwica,
Z łodzi drobnéj ciśniona w nieźmierność głębiny, Piorunem spadnie, morza do dna nie przewierci, I łodź z sobą przechyli w otchłanie chaosu.
Pielgrzym
Mirzo, a ja spójrzałem! przez świata szczeliny Tam widziałem—com widział, opowiém—po śmierci, Bo w żyjących języku nie ma na to głosu.