OP DEN BURGERKRIJG DER ROMEREN, DOOR DEN HEER FISCAAL STORM UIT LUCAAN VERTAALD.

Wat vordert[1] Brutus' deugd, dat zij de dwingelanden Uit hunnen zetel rukt, en breekt de tronen af, En sticht een vrijen Staat, nadat ze nu den staf Tarquijn geweldig heeft gewrongen uit zijn handen! Als 't Roomsche volk zoo dol zijn eigene ingewanden Gaat rijten met het staal, dat eertijds wonden gaf Uitheemsche vijanden, en draagt naar 't duister graf Verkregen rijkdom, met gemengde[2] en bloênde handen. De staatzucht eens soldaats was veler helden dood, En Rome een hard gelag, als 't aanzag en most lijen, Dat Cæsar, met laurier omvlochten, op zijn koets [Pg 163b] Keerde uit de slachting van zoo brave burgerijen, Als ooit Italië gekweekt hadde in zijn schoot. Hij won 't gebied, maar met verlies van zooveel bloeds.