← Table of contents
XII conti pomiglianesi

VIII.—NATALE[1] (Versione raccolta in Pomigliano d'Arco.)

Reading edition

VIII.—NATALE[1] (Versione raccolta in Pomigliano d'Arco.)

'Na vota, nce steva 'nu marito e 'na mugliera 'nu poco scema. 'Nu juorno 'o marito le recette:—«Vuè![2] pulizza[3] 'a casa, ca mo' vene Natale».—Appena 'o marito ascette, 'a mugliera sse mettette affacciata 'ô barcone; e ognune, che passava, le spiava, se ssi chiammava Natale. Tutte quante recevane, ca no: ma uno, pe' berè', chella pecchè 'o spiava, recette, ca sì. Piglia iessa, 'o facette saglì' 'ngoppa e le rette quante teneva. Venette 'o marito e le spiava, che n'aveva fatte 'â robba. 'A mugliera respunnette, ca l'aveva rate a Natale, pecchè isso accussì aveva ritto. Chillu puveriello, tanto d' 'o currivo, ca sse sentette, ca l'afferrava e le rette 'nu sacco 'e mazzate. 'N'auta vota, 'a mugliera spiava 'ô marito, quanno vuleva accirere 'o puorco. 'O marito respunnette:—«A Natale».—Piglia 'a mugliera, facette pure comme aveva fatto primma; e, truvato l'omme, ca ssi chiammava Natale, 'o chiammava. Mettette 'e rusette e 'o lazzetto[4] ssujo 'ô puorche e lo rette, recenne, ca 'o marito ssujo accussì l'aveva rummase ritto. Quanno venette 'o marito, sapenne 'o fatto, 'a carricava 'e mazzate; e da tanno ss'imparava a non dicere niente cchiù 'â mugliera.

Notes in this chapter

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings