De Volstandigheydt van een Chriſten Slavinne om in haer Geloof te blijven.

In het Iaer 1641. vervolgde een Zeerover van Argiers een Spaenſe Barck. Die daer in waren, geen remedie ſiende om het perijckel te ontgaen, ſogten met ſwemmen het Landt te krijgen. Inde Barck was gebleven een Oude Spaingnaert van tſeventig Iaren, met de byſit van de Patroon van de Barck: Deſe twee wierden voor de Baſſa gebracht volgens de gewoonte. De Vrouw van de Baſſa hadde door een Venſter deſe Vrouw geſien, ende ſont terſtont een van hare Eunuchen aen de Baſſa om hem te ſeggen, dat ſy ſeer begerich was deſe Vrouwe te hebben. Deſe Baſſa ſonde haer voor den ſelfde Eunuch tot een preſent voor ſijn Vrouwe, die daer over ſeer blijde was, gevende terſtont werck aen haer nieuwe Slavinne. Na vijf daghen vernam de Vrouw van de Baſſa dat deſe Chriſtinne ſeer fraey Naeyen, borduren, ende andere Handt-Wercken koſte, ſoo datſe de goede gratie van haer Meeſterſe won: de welcke haer Goude Berghen beloofde, indienſe haer Chriſten Geloof wilde verſaecken, ende Turcks worden maer te vergeefs: Want ſy ſeyde, Hoewel ick mijn ſelven vergeten hebbe als een ſwacke Vrouwe, vertrouwe Ick nochtans ſoo ſeer op de goetheyt Gods dat hy mijne ſonden ſal vergeven als ſijnde goet ende barmhertigh: U verſeeckerende, dat alle mijn hope is op mijn Geloof, dat ick nimmermeer ſal verlaten. De Maiſtreſſe hoorende ſoodanighen antwoordt, was ſeer verbaeſt ende oock vertoornt: Daerom ordonneerde ſy datmen deſe arme Slavinne 300. ſlagen met ſtocken ſoude geven. Ende ſiende datſe ſtantvaſtigh ende beſtendig bleef gelijck een Rotſteen, trockmen alle hare Kleederen af, ende men gaf haer Turckſe Kleederen, dieſe aentrock, proteſterende voor Godt publijckelijck, datſe die alleen aentrock om haer Lichaem te bedecken, ende niet om de Religie te veranderen. Het welcke ick geremarqueert hebbe om te doen blijcken de ſtantvaſtigheyt ende het vierige Geloof van deſe tweede Magdalene.