XVII.
Reading edition
Cur me querellis exanimas tuis? Nec dis amicumst nec mihi te prius Obire, Maecenas, mearum Grande decus columenque rerum.
A, te meae si partem animae rapit 5 Maturior vis, quid moror altera, Nec carus aeque nec superstes Integer? Ille dies utramque
Ducet ruinam. Non ego perfidum Dixi sacramentum: ibimus, ibimus, 10 Utcumque praecedes, supremum Carpere iter comites parati.
Me nec Chimaerae spiritus igneae Nec, si resurgat, centimanus Gyas Divellet umquam: sic potenti 15 Iustitiae placitumque Parcis.
Seu Libra seu me Scorpios adspicit Formidolosus pars violentior Natalis horae, seu tyrannus Hesperiae Capricornus undae, 20
Utrumque nostrum incredibili modo Consentit astrum. Te Iovis impio Tutela Saturno refulgens Eripuit volucrisque Fati
Tardavit alas, cum populus frequens 25 Laetum theatris ter crepuit sonum; Me truncus inlapsus cerebro Sustulerat, nisi Faunus ictum
Dextra levasset, Mercurialium Custos virorum. Reddere victimas 30 Aedemque votivam memento; Nos humilem feriemus agnam.