De falsis diphthongis duabus ea & eo.
Reading edition
Falsò inter diphthongos à grammaticis nostris nonnullis istæ vocalium coniunctiones refertur quum e in vtraque quiescat, sicut in g litera diximus: nec aliam ob causam adhibeatur, quàm vt significet g in his dictionibus non sicut ante a & o consueuit, suo natiuo sono, sed pro j consonante proferendum, vt mangea & flageolet, quasi scribatur manja & flajolet. Species tamen quędam est prioris diphthongi in oui dea, vt maiores nostri loquebantur, pro eo quod nunc dicimus oui da, affirmationem augentes: quam particulam subtiliter nonnulli volunt esse Gręcorum δη Doricè mutatum. Hoc verò ne cui videri possit inane commentum, sciat adhuc apud Aurelios vsitatissimum esse iurisiurandi speciem ma dia, id est μὰ δία, & ni da, quod est manifestè Græcorum νὴ δία.