LEEN-RIJM.

Lieve lezer, ik, het boekje, Vraag een oogenblik het woord; Dat een boek spreekt, is geen wonder — J’ hebt dat wel eens meer gehoord. Lezer, koop je wel eens boeken? — Niemand zegt natuurlijk neen — Of, wanneer j’ er een wilt lezen, Vraag je dan zoo’n boek te leen? Ik verdenk je van het laatste, Dat is zoo het oude lied: Van het schrijfsel profiteert men — Aan den schrijver denkt men niet. Is het niet een beetje treurig, — ’t Best is, dat je ’t maar erkent — Dat ’t zoo zelden bij je opkomt, Dat j’ ook hem iets schuldig bent? Want de schrijver staat zijn werk af, Levert je zijn geestelijk goed; Is ’t niet fair, dat jij van jou kant Hem zijn rekening voldoet? Als dit beter werd begrepen, Zou ’t den schrijvers beter gaan; Is er, vraag ik, één auteur, die Van zijn werken kan bestaan? ’t Is dat leenen en dat leenen, Dat de boekenmarkt bederft; Het publiek gebruikt zijn werk, ter- wijl d’ auteur in armoe sterft. Voor Carré, Centraal of Flora Kijk je om geen daalder scheel, Maar wanneer j’ een boek moet koopen, Is een kwartje je te veel. Lezer, als j’ een boek wilt lezen, Dat je wat ontspanning biedt, Geef den schrijver wat hem toekomt; Koop het boek, en leen het niet. Vorm een boekerij. Dat ’s billijk, En ’t is voor je eigen best, Want zoo’n geestelijk vermogen Geeft je daaglijks interest. Wil j’ een vriend eens een pleizier doen, Of een hartelijkheid, of zoo, Laat jouw exemplaar niet lezen, Maar geef hem er een cadeau. Ja, een vriendschapsdienst, zoo heet het. Maar het is geen eerlijk spel! Want die vriendlijkheid van ’t leenen Kost jou niets — den schrijver wel! Lieve lezer...... hm, ja, heb je Me gekocht, dan ben je „lief”, Maar wanneer je me te leen hebt, En je leest me — ben je ’n dief!