XXIX. IN VESTAM ET MERCURIUM.
Reading edition
1 Vesta, quæ omnium in ædibus altis immortaliumque deorum, et humi vadentium hominum sedem sempiternam sortita-es, antiquum honorem, pulcrum habens munus et honorem: non enim sine te 5 convivia sunt mortalibus, ubi non primæ postremæque Vestæ incipiens libat quisque dulce vinum. Et tu mihi, Argicida, Jovis et Majæ fili, nuntie beatorum, auream-virgam-gestans, dator bonorum: habitatis domos pulcras, cara mentibus invicem 10 propitius auxiliare, cum venerandaque caraque Vesta. Ambo enim terrestrium hominum scientes opera pulcra, menteque comites-estis et pubertate. Salve, Saturni filia, tuque et auream-virgam-gestans Mercurius: verum ego vestrumque et alius meminero cantionis.