JILD EN WETTER
Reading edition
Der wier yn Fryslân in boerinne, Dy sei sa by gefal in kear: „Der giet ’t petear ornaris hinne: Nei ’t minder nea, mar stees nei ’t mear.
Om sulvren gounen, sulvren wetter, Der giet it skreppen jimmer om; It praet der oer, fen let ta letter; ’t Jild is der krap, it oare er rom.”
Hja wennen yn in lege krite; Opdrachtich ’t lân, de diken lek, Dan knypte it by in wiete rite.
’k Ha heard: dat jild en wetter wiernen, Fen beide er wol en lang net brek. ’k Bigriep do, ho ’t hja beide hiene.
1908.