St-Martens vuur.

Er bestaat een alloud gebruik ’s avond voor St-Marten op de zandbergen tusschen Tegelen en Steyl een groot vuur te branden, dat St-Martens vuur genoemd word.

Drie maanden voor St-Marten, gaan kleine jonges en meisjes de brandstoffen byhalen die daartoe moeten dienen, en dit noemt men trossen, uitgeleefde boomen (somwylen nog levende, als de bekende hondspits er niet achter zat). Strooi, aspergen kruid, vaanen, en alles wat maar brandstof is, wordt verzameld en den dag van St-Martens avond wordt dit alles op den hoogsten berg opgestapeld, en donker zynde, in brand gesteken. De kinderen steeken geteerde koorden in brand, en roepen al rond om het vuur loopende: roe, roe St-Marten.

Twee vuuren worden gestookd, een te Steyl en het andere te Tegelen, zodat het wel meer dan eens gebeurde, dat de Steylder het trosgoed van de Tegelsche kwamen in beslag nemen, en omgekeerd de Tegelsche dat van Steyl. Hierdoor hevigen oorlog door de kinder, die met houte sabels gewapend waaren en dapper vochten. Wy willen hieruit niet het gevolg trekken dat Tegelen en Steyl zich nooit broederlyk verdragen hebben, maar het is dog zeker en gewis, dat van de tedere jeugd af dezen oorlog tusschen kinder eenen aanvang neemt.