KIRGAHUS.
Reading edition
(Sandor Petöfi: Kansallislaulu.)
Yläh, Aunus! Kuuluu iänet. Nyt jos duumit, jällel jiänet! Orjusko, vain vabahusko, val'l'ikkua, on huondesrusko! Omii igijumalil nyt vannokkua: Ittšeh nähnyt elää, ruadaa tämä mua!
Kirottunna meijän kanza kulgi ainos, kaglas anza. Vain kuin Luoja hengen andoi, igikahlehihko kandoi? Omii igijumalil nyt vannokkua: Ittšeh nähnyt elää, ruadaa tämä mua!
Kurja, ken ei ittšie tunne, kunnotoin, häin mengäh kunne! Hänel totta mieron randa paremb' on kuin heimon kanda! Omii igijumalil nyt vannokkua: Ittšeh nähnyt elää, ruadaa tämä mua!
Igiä kaikkie kahl'israuvois kulgie ei sua, muata hauvois! Orjat oldih, huonot, gor'at, paistakkah nyt huondes-zor'at! Omil igijumalil nyt vannokkua: Ittšeh nähnyt elää, ruadaa tämä mua!
Tuasten n'imi aunukslaizen suabi sluavan suurembaizen. Igihäbiet, huigiet suuret pestäh pois kuin riähkän juuret! Omii igijumalil nyt vannokkua: Ittšeh nähnyt elää, ruadaa tämä mua!
Da kuin kuuloo jälgikanza, katšahtaa: pois katkei anza, kiittää, itköö hauvoil meijän, kohendui kuin elos heijän! Omii igijumalil nyt vannokkua: Itšeh nähnyt ainos ruadaa tämä mua!