AUNUKSELAZEN LAULU.
Reading edition
(J.H. Erkko: Kansalaislaulu.)
Olet mua, oma armas, ah, Aunuksen mua, tšomin, kaunehin kaikis mais — joga n'iemykkäzeh, joga suarukkazeh kod'i kuldane tänne kui sais!
Kod'ikuldazen ymbäril kuuldajat veit, kalarandazet, peldozet, muut — da kui kuuldas mis kummat Aunuksenmuan, eri zuakkunat siel sanos suut!
Olis kuuldavat vielgi ne kummembat, kuin ne sielgi jo liikahti kai, kuin ne augei jo hauvat da haudaizis igihauvattu ilmoil jo sai.
Kuin se kanzane pien'i da haudunuh nois igiaigazis itkuizis, kuin se nouzi da ratkoi jo rengahat pois igiruastajis raudaizis!
Da kulleh se kuohkaa nyt nuoruuttah kuin se lepsaa da lennättelöö — igipäiväzen vuotetun innossah ilokyyn'eldä vierettelöö.
Da sendäh nyt kai yläh, yhtennä nyt, oman onnen nyt valvondah! Yhen tyhjän työ igimerkkizet lyö omah muah, kogo muailmah!