Sugilanon

I

—¿Mamana ka gayud kang Pael? Palandunga bayá pagayo, Koring. Ang kaminyoon dili butang nga katiaw-tiawan, dili bulak sa usá dá ka adlaw; maoy usá ka panaghiusa hangtud sa kahangturan, usá ka kinabuhi nga, bisan mapintas ug mapait, pilit gayud nga imong antuson.

—Nalibog kining ulo kó, Kolás. ¿Unsay akong buhaton nga humaná man magsabut silá si Nanay ug si Iyo-Miroy aron kaming duhá si Pael kaslon sa umaabut nga bulan? ¿Dili bá sultihón ná kaayong dakú kong akó mosibog ug dili bá kaulawan sa akong mga ginikanan ang akong pagsalikway kang Pael tapus namo dawata ang ilang bugay nga sapi, kabaw ug karromata? ¡Pastilán ning pagkabutanga! (mihilak ang nagsulti ug unya, tapus ang pilá ka gutlo, daw bag-ong nahigmatá, mituaw punó sa kaisog) Apan, adá: padayonon kó ang pagpamana, antuson kó ang tanang umaabut, ipalaglag kó ang akong dungog aron sa pagluwas sa dungog sa akong ginikanan. Mag-antus kay palad ... ¡Ikaw bitaw! ... Ikaw dá gayud ang nakaingon....

Ug mihilak pagbalik ang dalagang nagsulti. Nagbakho.

II

Magbabasa: buut ká tingali mangotana kong kinsa kini siláng nagsulti. Tug-anan ko ikaw, apan ayaw pagsabá. Ang lake, usá ka ambungan olitawo, mao si Kolás, ug ang babaye, usá ka maanyag nga bulak sa tanamang sugboanong maó si Koring (Socorro). ¿Buut ká, magbabasa, mamati sa ilang panagsulti? Mahimo. Nunot kanako sa pagsuot sa usá ka malabong kasagingán ug paghinay sa imong lakang aron dili kitá hialingatan. Anaa ang duruhá ug pamatíon tá.

—Koring, ayaw paghilak. Tan-awa akó kay, bisan lain ná ang tagiya sa imong kasing-kasing, ang katahum ug kainit sa imong tinan-awan, nakapukaw sa akong kalag sa mga matam-is nga handumanan. Matuod akó ang sinugdan sa imong kagul-anan ug tingali tungud kanako ikaw mamana sa usá ka tawo nga bagos ug dili makabuhi kanimo. Apan pamati una: kong akó ang sinugdan sa imong mga kasakit, ¿ngano mán nga dili mahimo usab nga sinugdan sa imong kalipay? Kong atong paninguhaon, ang kabulahanan nga atong nausik, ato gihapong igkita.

—¿Unsaon pagpaagi?—misuná si Koring.

—¿Unsaon? Masayón dá, kaayo: maguli kitá, maghinigugmaay kitá pagbalik, ug talikdan mó si Pael.

—Ang among kaminyoon, ¿unsaon na mán lamang?

—Biyaan ug dili ipahinayón. Kong ikaw mituo nga sa mga kamut ni Pael dili ká mabulahan, ¿unsay katungdanan mó sa pagminyo kaniya? ¿dili bá maoy usá ka hikog ang pagpamana sa usá ka tawo nga walá higugmaa?

—Apan Kolás, si Nanay, ang nagasto ni Pael, ang ilang bugay ... ¿biyaan ba lang nako?

—¡Biyai ang tanan!—nangisog si Kolás—Ang imong Kolás makakitá pag bahandi nga labaw nianang tanán nilang gihaylo kanimo, ug kong ikaw mailo sa mga pagpangga sa imong ginikanan, palandunga nga duna pay usa ka kinabuhi nga mounong ug magmanggad kanimo hangtud sa inigkanaog mó sa lubnganan: kaná dili laín kong dili akó.

—¡Nakita ná bitaw!—mitubag si Koring—Dihay panahon nga ang mga kasakitan ug kalipayan sa imong kasingkasing maoy kasakitan ug kalipayan sa ako; dihay panahon nga gihigugma kó ikaw ug gipangga sama sa pagpangga kó sa akong kinabuhi; apan, ikaw, ikaw—¡lake sa gihapon!—gitalikdan mó akó ug gipalabí mó si Ansat. Ug karon, ¿kinsay makapasalig nga kining imong pagsangpit kanako dili usá ka limbong?

—¿Limbong? ¿buut kag kamatuoran karon dayon?

Niini, si Kolás misibog ug dihay gikuot sa iyang hawak; usá ká kalít ug masigang kilat mihayag ug nakita ni Koring ang kidlap sa usá ka baraw nga gibit-bit ni Kolás. Buut unta siyá modagan tungud sa kalisang, apan gipugngan ni Kolás ug giingon:

—Ugma sa gabii, sa ika 10 ang takna, makígkita akó kanimo pagusab ning dapita. ¿Mahimo bá?

—¡Ang tanan mahimo tungud kanimo!—mitubag nga maisugon si Koring.

Mikilat pagbalik ug sa taliwala sa kasagingan nakita ang usá ka babaye ug lake nga nagbulag paglakat.

III

Kinahanglan saysayan kó ang magbabasa sa kaagi ni Kolás ug ni Koring. Kini silá nanaghigugmaay. Usa ka tuig ang ilang panaghigugmaay ug tapus ning panahona, silá nagbulag. Gitalikdan ni Kolás si Koring ug gipalabí niya si Ansat, usá ka dalaga sa balangay. Si Koring, tungud sa iyang kaligotgot, nanumpa nga manimalus.

Ug miabut tuod ang higayón sa pagbalus. Giolitawohan siyá ni Pael, usa ka tawo nga kulongó, bastos nga maglihók-lihok, bagos ug nagsalig lang sa kabilin sa iyang inahan. Si Pael dili takus kang Koring; dakú kaayog kalainan silang duhá. Si Koring maoy usá ka manolonda; si Pael usá ka kataw-anang tawo-tawo nga nabantug sa pagkakuwanggol. Apan gibuut ni Koring aron lang sa pagpanimalus kang Kolás.

Ang mga ginikanan ni Pael naibog kaayo kang Koring ug maó nga ilang gipanlimbasogan aron si Koring mahimong asawa sa ilang taspukang Pael. Tungod niini, gihimo dayon ang sayud ug ang bugay, bisan walá pay kasal, gihatud pagdalí-dalí sa balay sa mga ginikanan ni Koring.

Maó kini, sa daklit, ang ilang kaagi.

IV

Gabiing mangitngit. Maó pay paghagtok sa ika 10 ang takna. Pilá dá ka buok ang bitoon sa Langit. Nagpangilat gihapon. Sa layó, nadungog ang malanoyng lanog sa usá ka kitara inawitan sa usá ka tingog nga masulub-on daw sinakit sa gugma. ¿Kinsa siyá? Walá hibaloi. Kahá maoy pumopuyo sa usá ka diyutayng payag nga nagdamgo sa katam-isan sa iyang hinigugma. Kahá usá ka kabus nga magdadaró nga nahinumdum sa larawan sa iyang pinalangga ug, tugob sa kakapoy ug kasubó, migamit sa matagming tulonggon, aron moduyog sa iyang mga kamingaw.

Kadtong gabhiona, maó ang gisaad ni Koring ug ni Kolás, aron silá magtagbo pagusab sa kasagingan nga anaa sa luyó sa balay ni Koring. Sa taliwala sa kahilum niadtong dapita, usá ka tingog nabati:

—¡Koring!

—Akó, Kolás.

—¿Buut ká nga atong hikaplagán ang himaya sa kinabuhi?—nangotana dayon si Kolás—¿Buut ká nga maato ang langit, ang matuod nga kalipay ning kalibutan? Nunot kanako. Karong gabii biyaan mo ang imong kaugalingon ug magpakasal kitá sa atubangan sa Juez de Paz sa Minganilla ugma sa buntag. Ang tanan hinikay ná; hangtud ang imong “partida de bautismo” ania ná. Duna nay automobil nga sinabut. ¿Buut ka?

—¿Nga akó mokagyo? Dili, dili mahimo. Buhat kaná nga kaugalingon sa mga waláy ulaw. Akó nahagugma kanimo, akong nabati nga gawas kanimo, walay kalipay kining kasingkasing. Akó walá mahagugma kang Pael ug kong siya akong gibuut, dili tungud kay may gugma akó alang kaniya, kong dili aron sa pagpanimalus kanimo. Apan ayaw akog tabana, ayaw akog pakaulawi sa katawhan. Salig nga akó dili maminyo kang Pael bisan pa magdapat ang langit ug ang yuta. Akó kay imong gisakit, akó kay imong gitukmod sa kahiladman sa mga kagulanan, tahura intawon ug ayaw pasipad-i. Kong ikaw nahagugma kanako, kong matuod ang pulong mó nga imo nang gibiyaan si Ansat, kong ikaw buut moluwas sa akong mapintas nga kahimtang, pangayoon ko kanimo nga luwason mó áko sa maligdong ug matarung nga paagi ug dili mo pakaulawan ang akong banay.

Si Kolás walá makatingog, midukó ug unya miyanghag sa pagtuaw:

—Koring, ikaw maoy usá ka manolonda, usa ka langitnon ... Nan, ¿unsa may atong buhaton karon?

—Ang maayong buhaton maó ang paghulat. Kong ikaw may pagsalig kanako, hulat sa akong pulong ug karon pauli ná lang una.

Ug nanagbulag silá. Si Kolás mipauli padulong sa ila, ingon man si Koring.

V

Hapit ná ang kasal ni Koring ug ni Pael. Si Koring, tugob sa kasakit, miduol sa sulatanan ug nagsulat ning mosunod:

Sugbo, 10 Mayo, 1916. G. Rafael Errante, Dinhi.

Maayong higala:—Pahibaloon kó ikaw nga akó dili ná mopadayon sa atong gikasabutan, nga maó ang kaminyoon. Dili mahimo nako sa pagbudhi sa akong gugma, sa akong “conciencia”. Akó walá mahigugma kanimo ug usá ka magtiayon nga walá magbinatiay, maoy magtiayon nga alaut. Pasayloa akó sa akong kalapasan.

Imong matinahuron,

Socorro ESPINOSA.

VI

Dili tiaw ang kasukó ni Pael ug mga ginikanan niya sa pagkabasa sa sulat ni Socorro. Tungud sa kapungot ni Pael, gipamuak ang mga baso ug kopa nga andam unta sa kombirá ug ang mga manók, kanding, aslonon ug hangtud ang mga iring, gipanigbas ug gipamutlan sa liog.

Ang mga ginikanan ni Pael midangop sa ilang manlalaban aron unta sa pagsumbong kang Koring sa Hukmanan; apan ang manlalaban igo lang miingon nga “walay mahimo”, sanglit dili mapugós ang babaye sa pagpamana sa usá ka lake nga walá niya higugmaa.

Sa baláy ni Pael, ang tanán lonlon kasukó ug kaligotgot. Ang mga binatonán, sa pagtan-aw nga gipamunggutan sa liog ang mga manók, isigpanago ug dagan kay gipakaingón níla nga silá ang isunod.

VII

¿Ug si Kolás? Sa pagkasayud ni Kolás sa nahitabó, mipadulong dayon sa baláy ni Koring punó sa kalipay kay abi niya nga maiya ná gayud si Koring ug siyá ang mabana. Nakita tuod niya si Koring nga nagmasulub-on, nagbakhó sa tambuanan ug iyang gipangotana:

—¿Unsay naingnan, Koring, nga nagmasulub-on mán ikaw? Akó nahibaló sa nahitabó kaninyo ni Pael ug buut unta nako isaysay kanimo nga akó mianhi sa pagtuman sa akong saad: ang pagpangasawa kanimo.

—Karon dili ná mahimo ang tuyo mó. Ulahí ka ná kaayo—mitubag si Koring.

—¿Nganong dili? ¿Unsa kining lalanga? ¿Maó bá kini ang imong igasa kanako tapus akó nimo pahulatá?

—Kolás, dili mahimo lagí—misulti paghinay si Koring—adunay dakung kabilinggan. Akó babayeng talamayon....

—¡Sulti, sulti kong unsa kanang kabilinggana!

—Akó nagsabak ... tuló ná karon ka bulan ... Kong walá pa unta akó nimo loibi, dili akó maingon niini. Apan akó imong gitukmod sa kadautan. Pasayloa ang akong kahuyang ug kong ikaw nalooy kanako, pasagdi akó nga magpadayon sa paghigugma kanimo ug pag-antus sa akong kahimtang. Oo, gihigugma ko ikaw, apan dili akó mamana kanimo kay dili akó takus ug angay pang pangasaw-on....

Si Koring walá makatapus pagsulti: miluum paghilak. Si Kolás usab, sa atubangan sa mga pulong sa iyang hinigugma, nahiurong, walá makatingog, mikurog sa kasakit, sa kapungot ... Unya nanaog sa waláy panamilit, naglakat nagdangoyngoy, samtang si Pael, ang nakapamabdus kang Koring, nga nagpasalipod sa usá ka punoang mangga, nagkatawá, nianang katawa nga punó sa yawan-ong pagbiaybiay.

S¡ Kolás, sa dalan, nagkanayón:

—¡Dili, dili gayud kasaligan ang mga babaye!

Si Koring usab, sa pagtalikod ná, ni Kolás, mituaw sa pagingón:

—¡Dili gayud kasaligan ang mga lalake!

Si Paél, nga dihá gihapon sa punoan sa mangga, nagbagutbut:

—¡Dili gayud kasaligan diay ang bugay!