VANDEN VOS REINAERDE. (continued 2)
Reading edition
1–9 Zie de Inleiding, § II.
2 Dicken, en zoo gewoonlijk, b.v. 70, 344, 1130, 1392, 1475, 1518, 1730, 1746, 1781, 2337, 3288.
10 hulpen jonnen
11 keert
14 Ofte
24 Daden si wel si soudens b. Mijne verandering rust op Mnl. Versbouw, bl. 120 en 138.
25 Dat en s.
28 hovescheden
29 keert
35 eren
36 L. Ende haer daer toe keren? Opdat even als het voorgaande vs. ook dit slechts drie verheffingen hebbe?
39 C. sinnen
41 C. tsinxen, Gr. pinxen
47 ten wel gr. l. Moet men dit en het volgende vers ook met drie arses lezen? aldus: Houden te groten love. Doe quam tes coninx hove?
52 ne invoegsel van mij
60 C. metten grisen b.; doch zie 3176, en verg. 940, 3745, 3771. Grijs daarentegen heet de wolf, 2266.
66 Dor u ed. ende dor u ere
67 Ende dor r. e. d. ghenaden
68 miere, dus CGr.; W. verandert: der groter; maar verg. 318.
74 W. minen kindren.
76 meer, invoegsel van Willems.
78 hoondi
79 CGr. sint, dat W. blootelijk wegwerpt.
80 enen
85 ontvoer ons in. Maar het Fr. heeft 9691: Il se retraist mout tost arière, Si se féri en sa taisnière.
93 Inne, dus C. bij GrW. Ine. Zoo ook 492, 560, 1609.
97 Onghebetert no onghewroken. CGrW. No onverswegen, no ongewr., hetgeen met den voorgaanden regel geen zin oplevert. De omwerking gaf de verbetering aan de hand. Bij het lezen moet no ongewr. samenvloeyen. Zoo vs. 404 no onse; doch zie mijne verbetering aldaar.
100 Moet men lezen: Ende claghede in Fr.?
101 arem
107 die wart gram
119 W. enen.
124 omberet C. Gr. omberecht; maar zie 127.
126 Pancer de bever sprac; mijne uitlating, door den versbouw gevorderd, steunt op de omwerking. Men leest intusschen vs. 107: Tibert die cater; 138: Cuwaerde den hase, en 177: Grimbert die das in het rijm; evenzoo vs. 247, 479, enz.
133 CGr. mochtire. CGrW. an.
135 Wat sechdi van omberen claghe; ik meen aldus den onzin van het hs. te moeten herstellen, waar men leest: Wat sechdi van eere lage. Tibert had immers van geene lage gesproken; wel van eene claghe, en bepaaldelijk van het omberen (achterlaten) der clage van Cortois. De verbetering van den omwerker (van eenre sagen) was niet gelukkig.
136 in W. aen.
138 An Cuwaerde den hase d. h. st.; doch zie op vs. 126.
139–140 Moet men ook lezen: ghederde: verde? Dan zou die slaan op overdaet en niet op Cuwaerde. Ook vs. 166 leest men verde voor vrede; maar wederom 266 vrede in 't rijm.
140 hi hem
141 des coninx
145–6 sine beene: over eene; doch been in 't meervoud is naar den regel.
146 begonsten si
149 te dien
153–4 vaerde: Reinaerde
155 lessen
158 kele
159 thooft af hebben genomen, in strijd met rhythmus en oud spraakgebruik.
160 te hulpen
161 aventuren
163 here
166 dus es; GrW. vrede
167 als uwe mannen
168 noch invoegsel van mij.
172 Here, waer R. doot; de vocativus is hier echter geheel ongepast, daar niemand in 't bijzonder wordt toegesproken; hij bederft slechts het vers.
175 binnen eere. De zin zoowel als de versmaat eischt de verbetering; binnen de, binnen deze maand is krachtiger en gepaster.
183 talen
185 als
187 angaen. Moet men naar de hedendaagsche vlaamsche uitspraak lezen: wilde anegaen?
191–194 Men konstruere aldus: Entie, van minen oom ende van u, meest andren heeft mesdaen, sal den andren in bate staen.
192 baten
194 ne invoegsel van mij.
198 En soude den coninc niet d. g.
199 bleves heden onb. Blijkbaar een inlapsel, dat zelfs de omwerker niet heeft. Gr. en W. veranderen blevets, maar hoewel duidelijker, is de invoeging der t onnoodig.
201 Moet Dicwile niet worden veranderd in Dicke, wegens den valschen klemtoon? Verg. 207.
207 wisen
210 volghedet, C. volghet; bij Gr. en W. volchdet—van verren.
211 die beste pladise; maar vs. 213 leert dat hij niet alleen de beste, maar alle visschen opslokte.
212 Daer ghi u ane h. vers.
214 een l. eens?
215 Dat ghi, doch 216 leest men dat ghine, bij Gr W. verandert in ghijt. In de taal van 't dagelijksch leven is in Holland grat (graat) echter nog onzijdig.
225 L. soe's so
228 sorghe
229 warpene
231 dor Isengrijm
232 meer dan ic u rijm. De omwerking wees de verbetering aan.
233 genoegh; maar ook 1625 leest CGr. ghenoech voor ghevoech, gelijk Gräter ontelbare malen de n en de v verwart.
234 C. Nochtan ō meer; GrW. Nochtan om meer.
236 Reinaerde
238 makedent
244 Reinaert
246 talen; bij W. tale, maar achter wat volgt meestal een genit. plur. Zie Walewein II D., bl. 239, en voeg er bij Ferg. 2036 wat saken; en hier 2884 wat claghen, 3129 wat ghiften.
247 maket here Cuwaert
249 C. Credo
252 W. in trouwen
256 CGr. Ende hoordi
258 qualike. C. heeft Onrecht: de verbetering is van Gr., die haar verklaart »jure, mit recht”. Reineke heeft ook 262 mit rechte.
260 verjonnen; ik kies hier de ouder vorm.
269 een hare.
272 danen; CGr. seidi
274 Sinen
279 Bleec es hi ende mager van pinen
280 carinen
281 sine
283 dese
286 ene
287 C. ende hiet Coppe
288 Dier: W. leest met C. Die; en Gr. Der
291 voor die bare; maar dat dit eene interpolatie is leert de versmaat en de omwerking.
293 Gr. ieweder siden; C. baren.
295 Die een hane hiet Cr.; doch verg. 298.
296 na ontbr. in C.; reeds door Gr. ingevoegd.
297 goeden
300 Die scoonste hane diemen v.
301 Tusschen Portaengen ende Polanen. Willems vertaalde: »tusschen Britanje en Polen.” De omwerker heeft: Tusschen Hollant ende Ordanen. Vs. 3023 Tusschen Pollanen ende Scouden; 599 Tusschen hier ende Portugale.
303 C. berrende De verandering is van Gr.
307 sustre
311 Van haerre suster
318 C. scaden
320 C. mine sustren
321 Ende sere hebben haren onwille.
324 CGr. men siet
332 te dien broede
334 scone
335 W. eenen, CGr. ene
337 honden
338 CGr. dierfel l. dier-vel?
342 ne ontbreekt.
344 om de mure l. ombe mure? verg. Velth, bl. 55, en zie hier vs. 393, 1710
345 om ons
347 Riepen si maar uit 349 blijkt dat er liepen moet staan. Herhaaldelijk is uit C. de kapitale L kwalijk als R gelezen: b.v. 721 ook Riept voor Liept, en verder 165, 424, 791, 793, 796, 815, 838, 863, 1299, 1367, 1387. Zie Grimms Kollatie.—si l. siere (Liepsiere)?
349 avonturen
353 baraten
354 Dattene God moete verwaten. De omwerking gaf de verbetering aan de hand.
357 Reinaert die m. d. Blijkbaar is de eigennaam een glosseem van een afschrijver, die terugdeinsde voor de betooning: Dié mordádège diéf, waarover zie Mnl. Vsb. bl. 76–78 en 69.
361–2 began lesen, Dochte mi daer an ghescreven wesen; doch wesen ontbr. in C. door Gr. aangevuld.
364 alle
365 C. Alle
367 hi mi ander. Men zou ook kunnen lezen: mi and'r niemáre, maar ook vs. 1577, 1603 is de betooning niémáre.
370 Ende hi hadde ghedaen vele sware, hetgeen met het volgende vers geen zin oplevert. De stoplap te waren vindt men ook 603.
371 sine
376 moogdi
381 sielen
385 C. priemen GrW. primen
387 te dien
392 Dat ic al met m. br.
393 Sonder s. ginc b.
397 hadde ons die p.
398 W. kindren
401 Mesval mi doe nakede. Het eerste woord is aan de omwerking ontleend, CGrW. Quade avonture mi d. n., hetgeen vijf voeten aan het vers geeft, dat er, om het volgende, maar drie duldt.
404 no onse hont; maar het voorgaande ons is de acc.; buitendien waren er meer honden, zie 346.
406 dat laet, doch zie vs. 318, 420.
413 vieren
417 hinne ontbreekt bij CGrW.
418 dese
421–2 Die c. spr. Grimbert die das (:was), hetgeen in voc. onmogelijk is. Dat dit echter de oude lezing is, leert de omwerking. Evenzoo heeft het Fr. 10445: »Où estes-vos, Tyber li chaz?”
425 hier, W. heer
428 sielen
430 moeter al gh.
432 wise, beter wine? Dit slaat dan niet op dochter (427), maar op lichame.
437 dese
439 C. jonghe
445 C. horen.
447 Neware, met C. en Gr., bij W. Ne mare; doch zie vs. 95, 174, 1749.
448 en 9 sielen
451 Coppen, dus C., maar Gr. en W. veranderen Coppe.
455 CGr. daer an sach; W. daer sach
456 CGr. Die saerc; W. An den s.
457 Dede an
463 Reinaert die vos
465 mouden.
466 te sinen dus GrW., C. heeft tsinen.
470 waren si
471 si daar den
472 hine dan soude
474–5 No dor scade ... ne liete. Zie over de elliptische spreekwijs de Vries, Brief over Karel den Gr., bl. 17. Voor liete heeft C. lette. Grimm gaf de aanvankelijke verbetering aan de hand, lezende lete, waarschijnlijk naar Reineke 454.
474 vromen
476 Brunen, CGrW. lezen Brune, maar zijn in het gebruik van dezen eigennaam zeer onregelmatig. Ik vind: N. Bruun, vs. 510, 525, 776, 850. G. Bruuns, vs. 2444. D. Brune, vs. 476, 645, 2257. A. Bruun, vs. 544, 911. Maar ook volgens Grimms paradigma, Gram. I, 772–773: N. Brune, vs. 497, 518, 574, 608, 809, 818, 839, 843, 863, 952, 961, 988, 3391. G. Brunen, vs. 2413. D. Brunen, vs. 657, 773, 807, 2439, 2450, 2820; Bruun, 479, 931. A. Brune, vs. 978, 983, 2256, 2309, 2816. Ik heb de zwakke vorm voorgetrokken.
478 was die coninc sc. b.
480 vor dit here. Ook het Fr. heeft 10450 En la presence de ma gent.
483 Gr. waecht
495 ende hi sal naken
501 Ende dat hem
503 in CGrW. dor
514 van ontbr.
516 sorghen
520 CGr. Daer hi
526 bi sinen goden, CGrW. gode
528 vor mi bringhe. Bij den eersten opslag zou men twijfelen of er ook moet gelezen worden: vor hem, n.l. den koning. De omwerking heeft: myt mi. De lezing schijnt echter echt, en te beteekenen: voor mij uit;
529 te nemen
530 vreden
546 eren
550 qualic
556 den buuc so gh.
557 Ende in so ut. w.
561 L. Ic bem so ute sat?
565 C. mooghdi, GrW. moogdi.
566 wie moeten
567 CGr. wie node
568 Goeder levert geen gezonden zin, daar uit het voorgaande blijkt, dat Reinaert met die versche honichraten niet veel ophad. Zie over den oorsprong dezer onoverdachte lezing de inleiding, § III.
569 Gr. en W. beiden lezen hier: Hebbic commer harde groot, dat W. trachtte te verklaren door: »Ik heb grooten kommer wegens goede versche honigraten”; hetgeen evenwel niet veel opheldert, daar R. blijkbaar geen kommer had, maar overvloed. Trouwens, commer, staat ook niet in C. Men leest daar, volgens de kollatie van Grimm, coiiiier, dat blijkbaar slecht gelezen is voor couuer. Nu drukt het hs. overal den tweeklank oe uit door ou. Zoo b.v. 233 ghenouch, 234 onghevouch, 324 bloumen, 459 bouc, 614 louch, 658 ghevouch, 662 prouft, 848 ouuer (oever), 1429 drouve. Blijkbaar is dus couuer het bekende coever, dat voorraad, overvloed, copia beteekent, en Flor. 1843, Limb. I, 2674 voorkomt. Verg. de Vries, Woordenlijst, op den Lsp. i. v. vercoeveren. Zoo wordt de zin zeer verstaanbaar.
574 De nieuwe alinea begint bij CGrW. eerst een vers later.
578 voor alle
579 Ende icse voor alle g. m.
585 W. Gewinne
587 spot met u, neen
590 trouwen
592 u so vele
593, 5 tienen
594 daer met l. daer an?
601 R. sp.: Bruun wat sechdi
605 soudic u g.
615 helt
618 Also; Zoo ook later dikwerf.
622 nemmee, dus C. bij GrW. nemmeer
624 es mine avonture g.
626 sult lachen
627 ghinc Reinaert; doch zie Mnl. Versbouw, bl. 153.
632 CGrW. voeren gaen
636 Gi sult noch heden hebben, s. w.
637 als ghi
640 Die keitijf Bruun n. w. n.; maar zie alweder Mnl. Vsb., bl. 152
641 Waer hem Reinaert die tale keerde
645 Brune
646 Tote, W. Tot
648 C. Dat waer was eist so. De omzetting is van Grimm.
654 Also, l. Alse?—temmermans, het gewone meervoud.
655 ontdaen
659 nemet
667 niet verdervet
670 Brune sprac: R. ne. s. niet
672 spele
675 crupet daer in
678 Dat hi th.
679 die twee voordere v.; maar verg. 695, en zie het Fransch 10293.
682–3 Die daer te voren ginc so smeken, Bruun bleef enz. Maar niet Bruun, wel Reinaert had den ander gesmeekt, d. i. gefleemd. Bruun heb ik wegens de maat in Hi veranderd; zie Mnl. Vsb., bl. 153.
685 brocht (GrW.), C. bracht
685 In boosheden brocht met sulker achte. De omwerking heeft: Gebrocht myt loosheit in sulker achten
693 dulen, door Snellaert in de tweede uitgave bl. 353 ten onrechte veranderd in hulen; het komt evenzoo voor Wal. 9714, waar ik verkeerdelijk schreef huulde. Zoo ook Lanc. 3, 3805.
694 ghegrepen bi sier mulen
699–700 Ende sach comen Lamfreide, Die up sinen hals brochte beide. Maar Lamfreide in acc. is niet te dulden, verg. 860; ook beide kan de ware lezing niet zijn, want in 701: Een scarpe haex ende ene baerde (CGrW.) is ende blijkbaar geïnterpoleerd, daar het woord baerde alleen de verklaring is van haex, waarvoor vs. 716 gelezen wordt bile. De timmerman droeg geen twee aexen, zoo als ook blijkt uit vs. 735.—Het onzochte, dat ik in den tekst bracht, vindt men ook 990 en 3320.
702 moogdi
703 sinen oom
705 Dit herinnert aan het Lodewijkslied, waar het heet: Her skancta ce hanton Sinan fianton Bitteres lides.
707 talen
713 Hi liep, maar verg. 1333.
725 quamen, lees quam, zie op vs. 48.
726 kerke
734 Voor
738 al jeghen al, W. alle jegen al.
740 De nieuwe alinea heb ik een regel lager geplaatst.
741 al werpt W. uit
744 hi daer van den
750 alle
751 Ende sine twee h. b.
755 niet conste
757 ne is door mij ingevoegd.
758 no vlien.
765 lieden
766 Daer na quam
767 ouden
768 enen
773 arem
777 riviere
784 al te scarp, CGrW. alre scarpst. Het rijm eischt de verandering. Al te in de beteekenis van zeer, bijzonder, is bekend. Zoo b.v. Wal. 10711.
788 scerpe loghe, niet in één woord zoo als in de vorige uitgaven. Kausler heeft het eerst die plaats terecht gebracht in zijne Altniederl. Denkm. II, bl. XXII.
789 Ghinkene
790 ende mijn vrouwe Bave; maar mijn vrouwe is een jonger vorm: mijn ontbreekt ook in de omwerking.
791 onder die voete; wij kiezen de meest gebruikelijke vorm, zie GRIMMS D. Gramm., IV, 427 en 413.
792 ene cloete
795 ghinc met
797 hem alles te voren
800 Huge CGrW. Hugelin; maar ook de omwerking heeft Huge.—beene
801 dat weet men wale
803 W. vrouwen
804 Eens houtmakigge; maar blijkbaar is het teeken voor er over het hoofd gezien. Zoo leest men ook Ferg. 74 scepsterigge; Rose 6319 tavernierigghe.
808 sijn bloet
811–12 liet.... ghedichte gaen, C. l. ghestichte slaen; maar ghestichte heeft Gr. reeds verbeterd.
815 wilen
819 verspranc Gr. wil ten onrechte lezen ver spranc
820 riviere
822 viven
823 W. rivier
842 Die wile dat si... uuttraken; maar achter die wile kan dat ontbreken. Zie b.v. Gloss. Lsp. op Wile; Kar. Gr. I, 1055.
847 niet mochten
850 in die riviere
852 bat hi dat
853 verdoemen (Gr.), verdrouven (C.)
860 vander
861 Dat, CGrW. Dar (?)
864 een
873 Gheen dier
874 jamerlik
880 danen, C. dannen
887 (rumen GZ?)
890 nederwaert, CGrW. neder; maar verg. 910.
894 dat sweet
895 Neder liep
896 riviere
899 sijn herte
905 Die hebbic
909 in dese
912 CGr. Enten eersten; W. Ende ten eersten
915 Daer lach in (m̄?) toren
917 dijn
920 eren
930 straten
932 al een bloet, niet met den klemtoon op een, als thans.
934 bere, dus C. waarvoor GrW. beren.
939 so siettene
944 roden
945 So weder sidi abd
946 ore
947 dese crune
953 hem, C. const doe; GrW. conste doe. Moet men lezen: Dat hine conste niet ghespreken? Verg. de var. bij Willems, en het Fransch, 10416: L'ors estoit si asolez qu'il ne li pot respondre mot.
954 hem so d. sijn herte
957 nemmeer horen die tale
958 neder daer te d.
963 sine voete
971 sine
972 scamen
978 daer door mij ingevoegd.
982 die, W. dat
983 L. hadde bekent?
984 Ende seide dit es
988 Binnen desen
992 u selves.
997 als
1001 hoechste. Moet men ook lezen hoochste baroene? verg. 1005, 1333.
1004 Doe rieden si hoe d. d. schrijffout ontstaan uit verzien van vs. 1006.
1006 daer, invoegsel van mij; meesten.
1007 Dat menne (C. niene; W. men) twee werven
1011 Dat Tibert die cater van desen
1012 Tote R. bode soude wesen
1016 Gaet wech eer; maar blijkbaar moet wech hier worden verworpen, (verg. 1025, 1037) even als vs. 1360, waar het tegen de maat strijdt, en ook niet in de omwerking gevonden wordt.
1021 uwen
1023 Men salne drie werven dagen. Blijkbaar valsche lezing; want vooreerst kon het zijnen magen niet tot schande strekken (vs. 1024) als hij naar de wet driemaal werd ingedaagd. Bovendien had de Koning gezegd (1022): komt hij op deze tweede indaging niet, het zal niet goed met hem afloopen. De gemaakte verandering is nu ook in overeenstemming met 1070, en met het Fransch 10452.
1024 alle
1033 groot nochtan. De omwerking, die wats dan heeft, gaf de verbetering aan de hand. Wattan leest men ook vs. 245, 1296.
1038 helpe mi God;
1039 het nu moete
1042 CGr. nu af
1047 ende quam, dus C., bij GrW. die quam
1048 wart Tibert vro
1049 GrW. Ende riep al heil! wil God edel vogel. Deze en de volgende regel worden in C. vervangen door dezen eenen: Ende riep an sinte Martins voghel. Grimm herstelde den tekst naar den prozadruk. Ik heb niet geaarzeld de woorden wil God weg te werpen, die ook Reineke 943 niet heeft.
1051 C. Nu vliech, de verand. is van Gr.
1058 ter rechter
1059 C. waende hi
1062 als
1066 Reinaerde
1069 W. moet
1071 niet te hove
1075 Ik mistrouw dezen geheelen regel; maar in allen gevalle kan men niet lezen met CGrW.: Bi Gode dat jan ic u wale. Het ww. onnen regeert den GZ.
1077 coste
1079 die es
1082 Ten ende
1085 willen wi
1088 ooc onder alle mine mage
1097 C. Maerghin, zoo ook 1377, 1396.
1098 beteren raet.
1099 beter ghedaen
1104 noint door mij ingevoegd.
1105 beter
1107 bi daghe, verbetering van Willems; CGr. daer
1109 CGr. nemmermee; W. nemmermeer
1111 Gi moet herbergen tavont met mi, dat mij voor geene scansie vatbaar schijnt. Távont in taméer te veranderen scheen de klemtoon te eischen: het woord is goed vlaamsch, en komt b.v. in den Ferguut voor vs. 744 en 751, waar de uitgaaf leest te meer. Zie overigens mijn artikel in den K. en L.bode, 1845, no. 36.
1113 of ic hier bleve
1115 Hier es d. sp. quaden t.
1116 mocht
1118 utermaten, maar te mate is beter in de maat, en meer overeenkomstig met vs. 1115.
1119 moochdi
1121 el ontbreekt in 't hs., waar men leest: Reinaert hebdi mi i. h., hetgeen Gr. behield; maar W. wierp den eigennaam uit en laschte in anders; maar verg. vs. 571, 3225.
1123 lietic, zoo als Grimm met C. heeft. Willems veranderde het in lictic, dat wel geen drukfout is, zoo als men uit zijne verklaring van gewaerd mag afleiden.
1125 Soete Tibert
1130 hordic, C. hoere ic, GrW. hore ic
1137 alle
1143 al haddi minen vader doot; Epische uitdrukking, zie Wal. II, 281.
1145 Reinaert sprac: neve h. uwen spot
1146 Neenic, Reinaert a. h. m. G.
1153 enen
1157 nemmer meer
1160 gaen wi
1168 enen
1182 no lat
1187 beiden, W. leiden
1190 Tibert siet
1192 eren
1199 Wanen —— desen wanc
1202 een strec, maar er was vs. 1177 reeds van gesproken.
1209 wroeghede, C. wronghede, dat Willems verklaarde verwrong, en Grimm evenzoo; maar uit den voorgaanden en volgenden regel blijkt, dat er een woord moet staan, dat zich verraden, aanklagen, beteekent. Nu is het vreemd, dat Gr. noch W. hier de verbetering aanbrachten, die toch 113 was aangewend, waar men in het hs. had gelezen wronghene, voor wroughene, d.i. wroeghene. Evenzoo 1605 las Gr. terecht droeghene, waar zijne kollatie heeft dronghene, d.i. droughene. Over het gebruik van ou voor oe zie op 569.—In denzelfden zin wordt overigens wroeghen wel meer gebruikt.
1218 dus atet
1222 inlanc so bet. Zoo leest C., waarvoor bij Gr. ni lanc, waarmede hij natuurlijk geen weg wist. W. verbeterde je lanc, maar inlanc is de oorspronkelijke vorm
1225–6 De lezing is van W. die dus het blijkbaar bedorven hs. herstelde, dat heeft: Dat, Tibert, daer m. u ware, Isengrijn die m.
1232 Martinet riep
1243 W. in huus
1245 ute sinen bedde
1253 W. rocken
1259 spaerdene; maar sparen beteekent hier niet parcere, maar morari. Zoo vs. 1244. Verg. verder Car. en Eleg. gloss.
1260 enen. Zoo ook 1263.
1267 scanden
1275 sielen
1276 sine wilde
1280 Int sleets
1282 sone, dus W.; bij CGr. neve.
1284 mijn scande
1285 Emmermeer voort in a. st.
1286 wonden
1287 ten C. den, reeds verbeterd door Gr.
1288 noch doe
1292 sinen scerne
1298 te mere, CGrW. te min
1304 ne ontbr.
1306 GrW. Doe hiefsene; maar C. heeft duidelijk hieffene: Doe is blijkbaar bedorven uit Soe.
1311, 12 sorghen
1316 C. sine
1319 ute ten
1324 wisen
1331 Den coninc dreigen; maar twee verzen achter elkander met hetzelfde appellatief te laten aanvangen, ging niet; blijkbaar staat men in vs. 1330 voor menne. Of dreigen wel het echte woord is?
1337 Hoe men Reinaert ter redenen brochte
1344 waerven
1345 enen
1348 Daer hi af
1350 dattene
1355 niemene en es
1356 So helpe
1360 gaet wech ende sijt
1362 Grimbert sprac
1368 ten eersten. Doch zie hier vs. 1435, 2058, en verg. Wal. 1533 eerst; 8875 van eerst.
1369 sinen. Groeten met DP.? Verg. Gram. IV, 606. Of ellipt. genit.?
1376 waerven
1377 vermerrendi
1380 inden derden
1381 Uwen casteel
1386 C. haer l. hare?
1390 W. ten hove
1393 avonturen
1396 Maerghin (W. Morgen) sciet; doch verg. Reineke 1308.
1400 binnen den
1411 Hoort, seit hi
1414 alle dandre
1417 sine muulkine
1420 harde lief; doch verg. Reineke 1362.
1421 Ja als
1422 van hier moet
1427 de sine
1428 ruumde
1434 hoort
1436 met Grimberte
1436 seide, dus C.; GrW. seiden
1438 sorghen
1441 te biechten
1444 sijn vergaen; doch zie Reineke 1382.
1447 te biechten
1449 W. Alle de diefte en a. r.
1454 te ghenaden
1455 algader, C. allegader minen mesdaden, de twee laatste woorden reeds door Gr. verbeterd.
1459 CGr. alle diere
1462 Of gi iet wilt
1465 alle diere die leven
1466 mi moete vergheven
1467 Brune
1471 Tes papen huus, daer hi spranc int net. De uitlating van huus behoeft geene verdediging. Dat net door strec moet worden vervangen, bewijst zoowel het rijmwoord, als de vergelijking met vs. 1177, 1202, 1234, 1281.
1472 ongherec. Zoo ook 1201. Bij Willems ongeret, en in de verklarende aant. ongerect. In C. werd kwalijk gelezen ongeret, dat Gr. verbeterde.
1473 sine kindre
1477 mi ooc niet. Het middelste woord schijnt hier uit den volgenden regel ingeslopen.
1479 GrW. coninghinnen
1480 C. verwinne
1481 eren
1483 C. mee liede; GrW. meer liede
1487 maectene—Elmaren
1488 Daer wi b.
1489 al te sere te pinen
1490 die (l. der clocke-line?)
1494 GrW. toneren, C. tonneeren
1496 straten
1497 binnen der
1503 die is een invoegsel van mij; verg. 947.
1506 af bernen
1510 CGr. Daer hi nu [mi] conste; W. hi niet conste
1512 leeddickene.
1513 Ik volg de lezing van Grimm, waarvoor W. Vianois stelt, dat hij voor een »uitgedachte naem” houdt. Ik weet niet met zekerheid waarop die verandering steunt; waarschijnlijk op de omwerking, maar in de variant is die plaats niet opgenomen.
1515 Sone woonde. Gr. Son en woonde. W. Son woonde
1521 Daer dedic I. in crupen; doch daer is overtollig, wegens het voorgaande in dat. Voor incrupen wellicht beter doe crupen.
1523 l. hanghen vele?
1524 Des vleesch dedi. Het vers eischt slechts drie verheffingen. Misschien kon men ook lezen: Des dedi, hoewel ik de voorkeur geef aan daer.
1528 dien leden b.
1531 sat, invoegsel van Willems; niet C. met.
1537 enen
1540 W. wast
1544 CGr. nu vant slach, blijkbaar min juist gelezen, want de verklaring vant = va ende, (bl. 276) gaat niet op. W. wilde lezen: vanc ende slach.—Of zou men mogen verstaan: nu vant slach = slaghen? Volgens Mnl. Vsb. p. 129
1547 selves ontbr. in C.
1565 roof hier laten
1566 Hi riep, ende ic ginc m. straten. Maar het vorige vers heeft ook maar drie verheffingen.
1570 De nieuwe alinea begint eerst hij den volgenden regel.
1572 volchden
1582 gevreesscheden
1587 Grote — grote
1588 Dus quamen. Hoe licht men d9 voor d' las is bekend.
1595 lietene
1596 C. diene
1599 ghelove, door Willems ten onrechte veranderd in gelovet. Verg. Wal. II, D. bl. 333 vlgg.
1604 Si namene ende leidene
1607 Buten den; maar dit wordt samengetrokken tot buten
1609 GrW. Ine
1610 C. verwervic
1612 dedi
1614 leiddickene
1616 Dat twee h. ende enen hane; maar nergens is sprake van slechts twee hennen.
1617 stralen
1619 teere, maar te wordt door bi uitgesloten. Wellicht stond in 't oorspronkelijk: Rechte ere
1625 W. vette; CGr. ghenoech, door W. verbeterd.
1628 C. taste; W. begon
1631 Te sorgen; maar het is geen ww., en het zstnw. is stvr.
1632 wats u ghesciet
1634 om
1639 hoondene
1640 W. van daer boven; CGr. von dat boven
1643 daer is een invoegsel van mij.
1644 lagen moet eensylbig gelezen worden, tenzij men si zou willen delgen.
1646 C. vijvergat. De verandering is van Gr. Zoo heeft ook het mhd. viwerstat, b.v. Nib. 884,4, 885,2.
1647 worden. Lees int metrum Si wort up
1652 nie met C., bij GrW. ie
1655 Harswenden. Maar de nom. luidt 242 Harsint, en 2877 Hersunt. De acc. 3399 Hersinde. De zwakke vormen in dat. 1983, 2129, 2846, 2898 en hier ter plaatse zijn fouten.
1656 liever hadde dan
1657 God die moet mi
1658 liever ware bleven
1659 Te doene dan
1661 te biechten
1676 dat biddic u
1680 hem invoegsel van W.
1681 C. mesdaden
1682 C. raden
1684 en 1685 Ende te wakene (vastene); maar het vers eischt hier drie arses zonder voorslag.
1687 Alle die hi, maar Alle is blijkbaar te ontberen.
1688 Ende dat hi voort
1689 Behendelike soude generen. Behendicheit gold niet slechts voor sagacitas, ars, sollertia, maar ook voor fraus, dolus, machinatio; men zie Clignetts Bijdrage, bl. 311–312. Dat men Reinaerts behendigheid natuurlijk in geen goeden zin opvatte, leert de 13 fabel uit den Esopet, vs. 16–17. Onmogelijk kon daarom hier in den tekst behendelike geduld worden, hoewel dit zeer duidelijk in het handschrift staat. Behendelike kon licht uit Bescedelike gelezen worden. Dat dit het juiste woord moet zijn, leert de vergelijking met Flor. 187; zie vooral ook de woordenlijst op den Lsp.
1692 C. Nu moet hi siere stelen pleghen, bij WGr. Nu moet hi plegen siere selen. De ware lezing gaf 381 aan de hand. Vs. 428 leest men pleghen, dat den afschrijver in de war bracht.
1695 daer is een invoegsel van mijne hand.
1713 begonden
1717 plumen
1718 Gr. sp. Oom gi d. m. d.
1720 een
1722 te biechten
1724 trouwen
1734 Al hadde men, dat onzin is; verg. Reineke 1663.
1741 verdoort, C. versmaet
1742 verstoort, C. verstorbeert. De verbetering is van Gr.
1743 II pater
1745 ghenaden
1748 af hebbe
1750 sine ogen
1752
–
4
C. leest:
Doe began hem drouve ghelaten ende arde zeere beefde Reynaert doe keerde si te hove waert doe hi began den hove naken daer hi waende seere mesraken Doe in sconinx hof was vernomen, enz.
Grimm zegt, p. 276: »Die sichtbar vom nachhelfenden schreiber her rührende verwirrung der hs. ist nach der prosa und nach Reinke beseitigt worden.” Hij leest namelijk, en met hem W.:
Die si te voren hadden ghelaten: Daer keerden si ten hove waert. Aerde (W. Harde) sere beefde Reinaert Doe hi began den hove naken, Daer hi waende sere mesraken. Doe in sconinx hof was vernomen, enz.
Er is blijkbaar in het hs. geknoeid, maar minder dan Gr. vermoedde. Vs. 1752 is stellig echt: ghelaten in dien zin is geheel overeenkomstig met gelaet toonen, enz. dat men hier herhaaldelijk aantreft, b.v. 1737, 1768, 1802, 2119, 2185. En de verandering van Grimm is lam.—Dat ik midden tusschen twee rijmen eene nieuwe periode laat aanvangen, is geheel overeenkomstig met de manier des dichters. Zie b.v. 107, 263, 998, 1288 (waar de afschrijver echter de nieuwe afdeeling eerst met 1289 begon, evenzoo 1850, 2048, zoo als hij die ook 777 een regel te laat begonnen was), 1692, 2048, 2067, 2498, 2518, 3396.
1759 Grimberde
1760 niemene ne was
1764 die onvervaerde
1766 Ende hi sprac
1770 Gelijc of hi
1772 boudeliken
1777 CGr. hebbe; W. veranderde naar de omwerk.
1783 CGr. mi nochtan gherne; W. mi gerne
1784 hulden wilde gi
1785
–
6
lonen: crone. Men zou kunnen vragen of crone niet eene te moderne figuur is; te meer, daar C. verder leest dat si..... gheloven, welk laatste woord Grimm veranderde in ghelove, Willems in ghelovet. Wellicht zou men wenschen te verbeteren: hoeden, vroeden, gedachtig aan Reineke, 1711: »Juwe rât is vrôt.... gy loven nicht draden.... wat ju dessen valschen alle vorelesen.” Ook hier 1899 wordt de koning vroet genoemd.
Maar het Fransch heeft, 10956:
»Mès puis, sire, que rois s'amort à croire les mauvès larrons, ................. lors vet la terre à male veue.”
Het zal dus het zekerst zijn de lezing van C. te behouden, en 1787 si in soe, 1788 gheloven in ghelove te veranderen, tenzij men voor der crone zou willen stellen den cronen.—Moet het ook zijn den conen (coenen)?
1787 Dat si
1788 C. gheloven; W. ghelovet
1792 Die niet te rechter h. h. g. De omwerking gaf de verbetering aan.
1793 rike hove
1796 Den goeden lieden doen t. Ik heb de lezing van den omwerker voorgetrokken.
1802 condi l. toondi?
1803 niet ghehelpen
1807 saken
1808 qualic in. Dus C. door GrW. veranderd in qualiken.
1809
C. leest: Die eede die ic hadde gesworen. Gr. veranderde eede in vrede, waarschijnlijk volgens Reineke, 1720, die de omwerking volgt, welke ironisch den koning veel beter de volgende woorden in den mond legt:
Dat gi my dicwijl hebt gedient, Dat wart u nu te recht gegouden. Gy hebt den vrede wel gehouden, Dien ic geboot ende had gesworen.
1818 laten aenscinen
1820 es sijn crune, doch verg. 1827.
1821 vele is een invoegsel van Willems.
1828 CGr. hi ware gewroken, dat W. veranderde in: haddet gew.; doch verg. 1931.
1830 C. Rander side, door GrW. veranderd in Tander side
1840 groot mine saken
1848 sloechdi
1850
Recht in dese selve sprake. In C. vangt het volgende vers met eene kapitale letter aan, intusschen laten Grimm en W., die overigens de lezing van C. behouden, de nieuwe alinea met 1850 beginnen. In de aant. p. 276 zegt Grimm: »Wenn dieser vers noch von Reinaert gesprochen wird (vgl. Reineke 1762,63), wozu der grosse buchstabe der hs. bei 1851 stimmen konnte; so fehlen zwei verse vorher. die prosa ist für die gewahlte abteilung.”
De zin schijnt intusschen gewrongen, als men wil lezen:
Recht in dese selve sprake Doe spranc up Belijn, die ram.
1850 moet wel degelijk tot de vorige periode behooren. Dat er in geknoeid is valt terstond in 't oog; maar is het zoo noodzakelijk met Grimm aan te nemen, dat er twee verzen zijn uitgevallen? Het Fransch geeft hier licht. Er is de grootste overeenstemming tusschen onze verzen 1837–1850 en Br. 20 11014–20, waar men leest:
Or sui devant lui [mesire], si me tiegne, Et si me face ardoir ou pendre, Qar ne me puis vers lui deffendre. Ge ne suis pas de grant puissance, Mès ce seroit povre venjance, S'en parleroient meinte gent Se l'en sanz jugement me pent.
Het woord sprake in C. 1850 wijst duidelijk aan, dat er iets moet gestaan hebben overeenkomende met de twee laatste Fransche verzen. Recht ontstond uit de verwisseling van de kapitale L en R (zie op 347), en in kan eene vergissing zijn voor m̄, verg. 915.
1862 Dit vers is door Willems uit de omwerking aldus ingevuld: Die gans, dat tijtsel ende tlampreel
1867 CGr. Makeden
1872 Reinaerde
1874 man dus CGr., Willems las men
1875 W. werpt es uit, dat CGr. hebben.
1877 CGr. Vort bringen die men brochte daer. Willems heeft die in dan veranderd. Dat hij met die plaats geen weg wist, blijkt uit de zonderlinge interpunctie. Ook Grimm was er meê verlegen. Zie zijne aant. p. 277.
1880 besten redenen g. daer voort
1881 C. dieren
1882 met goeden orconden
1885 saken
1886 wijstsi voor wijsden si, dat men in C. leest. GrW. veranderden: wijsten si
1888 Reinaerde
1893 naeste
1896 Reinaerde
1905 andren
1906 CGr. Reinaerde
1908 W. vond »verkieslijker” te lezen: Tibert sprac; maar de woorden zijn blijkbaar den koning in den mond gelegd.
1914 Sinen l. die es
1916 Gr. en W. stellen tjaer meer, terwijl C. heeft tsiaer meer. Doch zie mijn artikel over saermeer in den K. en L.bode, van 1845, no. 35.
1925 wancans, verbetering van Gr. voor wanconst, dat C. heeft.
1926 Nochtan eist R. diet al b. zoo lezen GrW., maar eist vindt men niet in C. Eenvoudiger verandere men die in di; in allen gevalle had men niet mogen stellen eist, maar dan ten minste wast.
1928 uwe
1929 C. Rumen ende wijde lancken. Verg. Grimms aant. p. 277.
1932 noch niet
1936 W. Langeleden
1942 W. vernois om hadde
1943 W. papen
1946 CGr. Ende sidi nu daer toe, l. En sidi mi?
1948 fellen voden, doch verg. 3745 en 3771 der uitg. van Willems. Grimm haalt p. 278 uit Maerl. 3, 318 een vuden aan, dat echter blijkbaar bedorven is uit ruden. Dezelfde letters worden daar meer verwisseld, b.v. bl. 138, vs. 80, waar rasten moet gelezen worden voor vasten.—Ook de woorden uwen neve komen mij verdacht voor; maar ik heb ze behouden, omdat ook de omwerking u neve heeft.
1949 Doe so sprac die coninc saen; maar de verbetering volgt uit vs. 1958–9. Door Grimms aant. p. 278, wordt de lezing van C. kwalijk verdedigd of verklaard.
1950 Tiberte
1953 gaet voren
1961 Nu gaen wi voren ende b. h.
1963 du selt
1964 die salt, W. sal
1965 CGr. dine W. en dine
1970 Hine dede
1973 Dat was de wulf ende T.
1975 te sinen scaden, dat blijkbaar alleen om 't zuivere rijm scaden dus staat.
1980 binnen den
1982 Reinaerde
1989 dor niede, C. dor met, dat blijkbaar slecht gelezen is voor niet, zoo als ook 1531 het geval was. Gr. en W. stellen daarvoor nijt; maar de wolf had geen reden te veronderstellen, dat nijt (haat) Hersinde jegens Reinaert bezielde, verg. 243, terwijl buitendien nijt geen reden kon zijn om hem te doen ontsnappen, maar juist het tegendeel. Niet, in dat. niede is een bekend woord, dat hier juist aan zijne plaats is: Ohd. niot, door Graff, II, 1048, terecht door desiderium vertaald. Verg. vooral de woordenlijst op den Lsp.
1995 brincdi
1996 mijn moie; doch verg. 1504, 1675.
1998 nemmermeer
1999 Maer her
2002, 2009 onneert, dus C.; Gr. en W. oneert.
2006 wie die mi
2012 dat herte
2015 alle
2016 galge of gi
2019 W. Met uwe v. De geheele plaats 2015–19 komt mij verdacht voor.
2021 Amen, sprac Brune, ende h.; het inlapsel vloeide voort uit het niet verstaan der herhaling Amen, Amen! Dit blijkt ook uit de omwerking.
2023 haesten wi
2024 woorde
2026 ten stride; maar te stride beteekent om strijd.
2029 volchde
2031 GrW. line
2036 strec, GrW. strop, maar C. heeft stroc, dat slecht gelezen is.
2038 CGr. scauwet
2039 Ende si spr. CGr. heeft buitendien: ende si keren, dat W. stilzwijgend veranderde.
2042 W. sullen
2051 sorghen
2055 Gr. Ic ware, drukf.
2057 Reinaerde
2062 verlanessen
2068 De nieuwe alinea begint bij CGrW. reeds bij het voorgaande vers.
2070 W. Dan so; CGr. Daer so; C. heeft waarschijnlijk d' voor d9 gelezen.
2073 Nu en es
2076 u ontbr. in C., de invoeging is van Gr.
2080 noch doe
2081 C. mannen
2091 hoekine; dus C.; bij Gr. bockine; doch zie Meijers Aanteek. op het Leven van Jesus, p. 356.
2092 derdes, dus C.; bij GrW. des derdes.
2094 C. heeft haenden, waarvoor Gr. gaf hanen, dat W. weder verving door vogel. Dat C. de ware lezing geeft blijkt uit de Nat. Bloeme, aangeh. Gesch. der Mnl. Dk., III, 17.
2100 ende dat ic vermochte. Bij dit vers teekent Gr. aan: »lücke.” Er schijnt echter in den zamenhang niets te ontbreken.
2101 ende, dus C., en ook beter dan de verandering (met) door Gr. in den tekst gebracht; want zij kwamen niet samen, maar ontmoetten elkander. Hij zelf gaf p. 278 de ware lezing aan, maar verkoos met omdat C. heeft Isengrine (: rime).
2103 Besele, zoo C. en Grimm; Willems verbeterde Basele (»by Dendermonde”). Moet men ook lezen Belsele? Zie het Charter van 1139, uit het Corpus Chron. Flandriae aangehaald in mijne Gesch. der Mnl. Dk. I, 193, noot 2. Doch verg. Grimm p. CLVII.
2104 dat hi ware
2108 trouwen
2110 C. wandelen
2114 vroe
2117 Of enen w. of enen r.
2119 mi een g.
2120 ende so qu.
2121 mi daer met van hem
2124 warven
2127 CGrW. ene bake
2128 Doe ginc
2130 W. kinden
2133
Die sine k. en wouden cnaghen, omdat zij de »alreminste” was. CGrW.: Die sine k. hadden gecnaget; maar in den volgenden regel, die in het hs. luidt: Dus nauwe hebbic mi bejaget, moet het laatste woord blijkbaar veranderd worden in bedraghen (verg. 2654, 2694), en ik durfde daarop niet laten rijmen het part. gecnagen, zoo als de omwerking doet, die leest:
Nochtan eer ic dat mochte hebben, Hadden sy tvleysch al off geknagen: Hier op most ic my doe gedragen.
Buitendien komt onze lezing beter overeen met het voorgaande vers.
2139 gewonnen wel
2146 Gaf hi R. felle antw.; maar waartoe dat felle, bij de bloote nieuwsgierige vraag?
2147 wanen.... die sc.
2149 also
2152 dien scat
2155 An.... trouwen
2156 alle uwe
2158 owi lieve R.
2162 C. ghi mi ons s.; GrW. ghi mi s.
2165 brinct
2173 ende sine hulde
2176 W. groote
2177 W. Ende die in v.
2179 Die heren
2182 trouwen
2184 sullen drinken met scanden
2185 gelate met droeven sinne
2189 mijn
2191 de helle
2192 Daer die t. es entie p.
2193 Indien dat. Ik zou wenschen te lezen: Ocht hier
2195 ghenaden
2201 daet, dus C.; bij Gr. doet; W. deedt
2205 W. dat herte, doch zie 1079, 1741, 2306; en verg. Gram. I, 693.
2204 bringhene
2207 vraechdi mi des
2208 gi wel hoet
2213 up mine
2214 trouwen
2215 coninghinnen
2218 daer niemen
2220 Tote dien
2229 CGr. verraderen; doch zie 2243. Moet men ook lezen verranesse (verg. 2243), en in het volgende vs. niemen spare, beiden met drie toonverheffingen?
2235 Met verradenessen sal bedrieghen; doch verg. 2200, 2503.
2236 enen.... maghen lieghen
2237 C. Grimberte den d.
2242 W. Van s. v. waer af hi woude
2243 Die
2245 Reinaert sprac wilen teer st.
2246 m. h. mijn vader v.
2247 Hermelinx, C. heymeliken; doch zie vs. 2544–5
2248 C. eene; CGrW. verholnen; doch verg. 2271.
2249 C. Die mijn v.
2254 Tiberte
2255 C. arttinen, Gr. Aertinen
2256 C. Brunen
2257 Brune grote Gods h.
2258 W. Ende dat hi in Vl.; CGr. Ende hi in. Maar verg. over den ellips. de Vries, Brief over Kar. Gr., bl. 17–18, waar op vs. 2268 wordt gewezen, waar hetzelfde is waar te nemen.
2260 CGrW. Bruun
2262 Doe, CGrW. Daer
2266 Isingrijn
2273 sduvels
2276 alle gr. voor arde gr.
2277
De vier tusschen teksthaken geplaatste regels vindt men niet in C., waar men leest:
Nu hoort wonder alle groot Wat si noch over een draghen Wilde iemen van sconinx maghen Dat wedersegghen enz.
Grimm, die deze lezing behield, en daarin door Willems gevolgd werd, merkt echter op, dat er achter den tweeden dezer regels iets ontbreekt (p. 280), gelijk hem de vergelijking met den ouden prozadruk leerde. Blijkbaar is tot den samenhang noodig, dat Reinaert niet alleen zegt dat de saamgezworenen den koning wilden vermoorden; maar ook, dat zij Bruin in zijne plaats wilden kroonen. Van 's konings magen toch behoefde men niet te vreezen dat zij zich zouden verzetten tegen Nobels dood, die wel zonder hunne voorkennis zou plaats grijpen; maar zij konden »wedersegghen” dat hij door den beer werd opgevolgd. Ik heb daarom die vier regels uit de omwerking overgenomen, waar dan deze regel volgt:
Op sijn hooft die croon van goude,
waarvoor ik heb in de plaats gesteld:
Ende hi crone soude draghen,
waaruit denkelijk in C. de regel verbasterd is:
Wat si noch over een draghen.
Dat deze verzen werkelijk in den ouden tekst behoorden, mag men ook opmaken uit de vergelijking van 2327.
2282 sconinx
2284 ende met sinen goude
2291
–
3
Ende liet in verholnen rade minen Wive, miere vrouwe Harmelinen, Ende al van pointe te pointe seide
W. las alleen den laatsten regel: Die hijt al v. p. Dat die verzen gebrekkig zijn springt in het oog, en zoo als Grimm zegt (p. 280), »auch hier verrathen ungefüge worte und mangelhafter sinn den zusammenziehenden abschreiber.” Hij neemt aan, dat hier, even als in de omwerking, de das het verhaal eerst aan zijne eigene vrouw deed, die het wederom aan de vossin verried; hij stelt daarom als waarschijnlijk, dat die tirade aldus begon:
Ende in verholnen rade Sinen wive Slopecade.
Daar intusschen vrouw Slupecade nergens in het oudere gedicht terugkeert, is het niet onmogelijk dat zij hier eerst door den omwerker zij ingevoegd, gelijk men ook uit vs. 2296 mag opmaken. Ik heb mij daarom bepaald tot die veranderingen die een verstaanbaren zin opleveren. Het enjambement minen.... wive kan geene zwarigheid maken, zie de inleiding § I. Misschien moet men ook lezen:
Ende dien verholnen raet sinen minen wive, vrouwe Harmelinen,
Wegens die konstruktie zie men 412, 1297, 1316, 1866, 2655, 2729, 3186. De vergelijking van 2325 schijnt mede onze lezing te bevestigen.
2302 Ooc s. soet bi sulken l. Doch verg. Reineke 2397. Moet men ook lezen: Ooc proefde soet bi lyctekinen?
2303 al, invoegsel van mij.
2305 stonden, l. stoet?
2308
Achter dit vers volgen in C. 30 regels die blijkbaar een inlapsel zijn. Het is de fabel die ook elders afzonderlijk voorkomt, b.v. Esopet, fab. XXV, bij Clignett bl. 146. Het inlasschen van fabelen is geheel en al in strijd met den geest van het oude gedicht, en de gerekte vergelijking is in de omstandigheden waarin Reinaert zich bevindt geheel en al te onpas aangebracht. Deze wil ook in 't geheel niet werken op de »heren arme ende rike,” zoo als op het slot der interpolatie, maar alleen op het vorstelijk echtpaar. Dit reeds is genoegsaam om de inlassching uit te monsteren. Overigens loopt de zin veel geleidelijker door, als men die 30 verzen wegwerpt, gelijk ik heb gewaagd te doen. Dat de interpolatie intusschen oud is, leert de vergelijking met de lezing in den Esopet, terwijl ook de omwerker haar in zijn voorbeeld vond. Ik geef het uit den tekst weggeworpene hier naar de uitgave van Grimm (GrW. 2305):
Die pude wilen waren vri ende ooc so beclaechden hem si datsi waren sonder bedwanc: ende si maecten een ghemanc, ende so groot ghecrai up Gode, dat hi hem gave, bi sinen ghebode enen coninc, diese dwonghe. Dies baden die oude entie jonghe met groten ghecraie, met groten ghelude. God ghehorede die pude tenen tide vanden jare, ende sende hem den coninc Odevare, diese verbeet ende verslant in allen landen, daer hise vant. Beide in water ende in velt, daer hise vant in sine ghewelt, hi dede hem emmer onghenade. Doe claechden si: het was te spade. Het was te spade, ic segghe u twi: Si die voren waren vri, sullen sonder wederkeer sijn eighin bliven emmermeer, ende leven ewelike in vare vanden coninc Odevare. Ghi heren, arme ende rike, ic vruchte ooc dies ghelike, dat nu van u soude ghevallen. Doe droeghic sorghe vor ons allen. Dus hebbic ghesorghet vor u: dies dancti mi lettel nu.
Men lette nog op de herhaling in vs. 19, die geheel van de schrijfwijze van onzen dichter afwijkt, zoo ook vs. 2 beclaechden hem si, dat niet overeenstemt met merkedi vs. 2363 (2387).
2309 Ic kenne; C. Brunen
2312 W. Dan
2314 C. Ic kennen so w. g. Grimm verbeterde: Ic kenne den coninc; maar ook hier wordt het imperf. geëischt.
2320 Noch theeren noch te vromen
2321 doghede, bij Gr. gedoghede, C. ende ghedoghede. Dit en het volg. vers in verkeerde volgorde.
2322 pijndic door W. uit de omwerking opgenomen. CGr. peinsdic
2324 Datso gescoort worde. De uitwerping van Datso gebood de samenhang. In gescoort is blijkbaar eene c kwalijk gelezen voor t, zoo als meermalen. De invulling van ic gaf de omwerking aan de hand.
2326 enen dorper
2331 wel
2336 ghepeinse
2337 hoe ic dat
2339 die mijn vader hadde
2341 C. leide laghen; GrW. leide lage
2342 C. meneghe haghen; GrW. meneghe haghe
2351 W. enen st.
2355 C. yewer
2357 l. gheslopen?
2358 te sc., doch verg. 2472.
2359 als ic hem
2360 W. Driven dat ic
2361 doe ingevoegd door W.
2363 CGrW. sach ende merkedi
2371 mede gaen; Reineke 2265 heeft: lêt overgân
2373 mouden
2374 GrW. vroeden bouden, maar blijkbaar moet het hs. hebben houden. Verg. 2344.
2375 meesterlike
2383 CGr. gheraecte doe; bij W. genaecte doe
2386 Aldaer vandic
2389 nie, dus C.; bij GrW. ie
2391 Ic en
2392 het tweede sonder, invoegsel van W.
2400 enen
2416 hem so quite
2424 m. coenen s.
2426 hulpen
2427 quame, dus C.; bij GrW. quam. Gr. veranderde hier, omdat in C. met dat vers eene nieuwe afdeeling begint, die echter blijkbaar met 2421 moet aanvangen, verg. Reineke vs. 2305.
2431 menechfoudeghe, doch verg. 505, 542, 898.
2434 na hem reden uit de omwerking, in plaats van: hadden geleden
2435 daghen
2436 meneghen stonden
2441 C. Sheere, GrW. Sheren. Zie over de apocope Huyd. op Stoke, 2 D., bl. 150.
2443 catte
2452 danct
2454 hi soude
2473 leedden Reinaerde. Willems werpt te weg; doch verg. 2673.
2475 wijsde met C., GrW. wijste
2477 soudic u wisen
2479 uut
2481 C. Mine
2483 Allegader
2485 ghetrouwe, dus CGr. W. las willekeurig gehouwe.
2488 voor
2489 C. ghi mi
2490 C. Ende Bruun alle mine onsculde. GrW. lezen met Reineke: Ende alle mine broke ende sculde; maar uit 2493 blijkt dat Bruun hier op zijne plaats is.
2506 C. argentieren; GrW. argertieren
2512 W. Ende dese v.
2517 belanct, doch zie de voorbeelden bijgebracht Heim. bl. 369.
2521 Ne gh. u niet
2524 wancost bij W. is drukfout.
2527 Dat en d.
2532 die ere
2533 mijn
2535 eren
2536 groot
2538 wale jonne; maar dan behoorde het te zijn anne. Blijkbaar heeft de afschrijver den infinitivus verworpen om een schijnbaar zuiverder rijm te verkrijgen; doch zie Mnl. Vsb. bl. 113 en 168–9.
2539 trouwen
2540 vrouwen
2550 W. Hoe die coninc
2552 Reinaert spr.
2561 de waerheit
2567 no wijf
2573 GrW. die avonture. Die bracht Gr. in den tekst omdat men in C. gelezen had hi avonture, waar echter wel bi zal staan, dat den natuurlijksten zin geeft.
2574 C. ghehidelt
2575 W. tes, CGr. es
2577 mijn
2578 weset, W. wetic, Gr. wetet, zoo als men meende in C. te lezen. Merkwaardig is de uitdrukking getrouwe wesen, voor het gewone ww. ghetrouwen, dat b.v. 3365 staat. Moet men ook lezen: Ne wilt ooc niemen so ghetrouwen? als Wal. 8584? Verg. dan aldaar 2 D. bl. 207.
2579 W. sout laten
2589 in dene side; maar de beteek. zal toch wel zijn: aan kant, wegdoen. Zie daarover Wal. 2 D. bl. 205.
2592 ooc door mij ingevoegd uit Reineke 2468.
2598 Hoe dicken suldi
2608 CGr. wanen
2617 ja, ja
2621 die
2633 Dies maent hi u bi der trouwen (:vrouwen)
2635 De vijf tusschen teksthaken geplaatste verzen, gedeeltelijk uit de omwerking genomen, vervangen dit enkele, dat C. heeft: Ende die ic den coninc sculdich bem. Dat er hier iets ontbrak was duidelijk, en ook reeds door Grimm aangewezen, bl. 283.
2647 ende menich coude
2652 die ries, doch zie Grimm, pag. CLX.
2656 was te voren eer
2658 last, dus W. naar de omwerking; CGr. past
2660 scone
2662 C. wee desen
2663 sone (Willems: tone), Rijn, waers te d.
2665 saken
2671 Ghene
2672 enen
2680 berke, C. burne, Gr. borne. De verbetering is van Willems.
2683 ine
2687 ghi here waert
2688 het es also
2689 Willems wilde lezen: al eist mijn scame
2693 hem de provende niet ghenoegen
2695 Hi cl. van hongere ende k.; maar het rhythmus van het volgende vers leert dat van hongere hier niets dan een glosseem is.
2697 Doe hi kermede ende wart traech. Ik heb de voorkeur gegeven aan de lezing van de omwerking.
2707 eren.... vromen
2712 verwatenen; doch zie Mnl. Vsb., bl. 132–3
2718 en 20 GrW. te banne
2719 sp. Reinaert nadat g. s.
2721 Reinaert lietic u
2722 Cuwaerde.... enen, dus CGr. bij W. een
2726 W. Daer gi
2732 jonne
2733 C. hi ende mi
2735 rede
2739 in sijn hof
2743 alleen bij W. coninghinnen
2744 Deze regel ontbreekt in het hs. en is van mijne vinding. Willems laschte in: Die hi te recht wel mochte minnen, en in het volgende vers, achter mi de woorden: sprac hi.
2746 L. met live?
2755 sinnen
2757 vele ghebeden vor hem
2764 waerven
2770 ghene
2777 W. Ende dan wille hi; CGr. Ende v. R. danen wille hi
2780 W. sonderliker, drukfout.
2789 alle
2792 Te Tic.
2797 tes coninx waert
2798 Tib. bleef sere
2799 Ende hi bleef
2801 sorgen so groot
2803 sine
2804 Die hi
2809 Reinaerde ie
2810 met groten gheninde
2811 voor
2817 Worden si
2818 verwoede
2819 dan men hem dede
2821 voerese, dus C. bij GrW. voerdese. CGrW. als
2823 binnen ere nacht
2826 De alinea begint eerst bij het volg. vers.
2833 Hadd. IIII v. sc.
2835 sal IIII scoen
2836 coninghinnen
2839 IIII
2840 CGr. Helpt nu
2843 sine
2848 eren
2852 moetet
2853 des Gods
2856 Dinen
2857 Hets dijn n.
2858 wilre gherne mijn m.
2859 u wel ghem.
2861 Isengrijn dr.
2863 gheven twee soen
2864 u vaert mede
2866 dher
2868 beide sine
2871 W. hielt; C. leden
2881 Bachten van beide haren voeten
2882 wel soeten; doch verg. 621, 3413
2885 lieve, invoegsel van W. uit de omw.
2895 al dat
2900 moete mi wr.
2903 neware, dus C.; bij GrW. te ware
2911 helpt.... ic
2912 vor de sonne
2913 sijn
2917 voeten
2922 vrouwen
2923 wel is een invoegsel van mijne hand.
2924 Nu doet Reinaert g. u. cn.
2926 W. naesten, dat ik nimmer aantrof.
2936 wats dan
2941 daer af, invoegsel van mij.
2942 pen. daer af ontfaen
2944 hem wel
2947 W. geesterliker
2949 Jeghen bisscop ende jeghen den deken—CGr. dat ic u
2954 also
2957 beefde
2958 sine autare
2964 Reinaerts, CGr. sine
2971 tranen
2973 jammerlike in sine herte; doch verg. Reineke 2753.
2974 Van rouwe hadde grote sm.
2979 Haddet m. g.
2982 C. hi woude
2984 hem, C. hi
2991 ghene
2992 Uwen, W. Geeft mi
2994 gheboot die coninc; doch zie de omwerking.
2995 uut CGrW. uutwaert
3005 W. Wat rouwe hem; CGr. Die rauwe die hem
3006 Reinaerde
3011 sine
3016 sameninghen
3026 dese
3027 sine II achterste voeten
3028 maende die diere cl. ende gr.
3030 alle; in C. ontbr. van
3033 ghebede
3040 ghi CGrW. God
3044 wandelinghen
3045 onberoepen ende goedertieren. Verg. wegens onberocht v. d. Houte, Gloss. op berocht, en de Vries, Brief over Kar. Gr., bl. 6.
3048 W. tide
3050 W. loveren
3053 sonderlinghe
3058 W. Aen dat casteel van M.
3060 Doe sprac hi
3072 manieren; W. menegen
3077 vonden si
3079 sorghen
3081 als is een invoegsel van mij.
3084 W. wonder
3091 Cuwaerde
3093 C. lyende
3096 trouwen
3098 ene gr. p.
3105 mordadelike
3106 W. C. riep doe g.
3107 W. Help
3109 was sciere
3112 gaen wi
3114 GrW. ten brase, van welk woord ik geen tweede voorbeeld weet. C. heet te lezen base, maar er zal wel staan hase, d.i. zonder de Vlaamsche adspiratie, die in dat hs. voorkomt, ase, van aes. Dat h en b te verwisselen zijn, blijkt, daar b.v. 2577 (2597) door Graeter hi voor bi gelezen werd.
3116 Haren
3120 dancte, waarvoor ik bat uit de omwerking nam; CGr. goets
3124 jans
3132 sal
3133 daghen
3134 sijn daghen mee
3139 hede
3140 Ende die
3146 daer wonen VII
3147 l. wand. sonder sc.?
3148 hebben daer gr.
3150 C. en loghe
3154 Nu hebdi
3156 van, invoegsel van mij.
3157 Ende hebt p.
3160 W. seidet
3161 dat hi mi
3162 diedet niet
3169–70 staan in C. in omgekeerde orde.
3175 Alse dit
3181–2 in omgekeerde volgorde.
3189 lates
3190 u daer R. h.
3191 W. comdi niet
3198 di des; CGr. hi dus; W. hi di
3208 Here
3214 CGr. wi doe daden
3220 also
3222 helpt
3223 Miere moien
3224 CGr. Doe riep
3230 liever, C. leet; CGrW. hem iet
3231 W. Dattet minen k.
3235 hoghe
3239 Het es
3240 CGr. ende ic ne w.
3242 C. waret
3243 CGr. Ghebidden; W. ic; CGrW. den c.
3246 Reinaert sprac. W. werpt ne uit.
3247 hier bleven
3256 loofde
3260 CGrW. hooft; zoo ook 3359.
3261 haddijt, invoegsel van mij.
3263 Belijn
3271 Ende sinen here die coninc h. l.
3272 desen
3277 stede daer hi up stoet
3280 W. Dat hem
3281 Reinaert Belijn, doch zie de omwerking. Uit 3287 blijkt duidelijk dat Belijn spreekt
3283 U selven
3284 CGr. sals hu sp.
3285 CGr. dat ghi cont d.
3288 dicke hets
3289 jonste
3294 sal u saen
3295 desen selven
3300 W. bevolen
3301 Sprac Belijn ende dede h.
3304 groot ontbr.
3309 pinen wi
3310 CGr. daer doe gheen
3321 W. om
3322 Belijn
3323 wanen
3327 alse, invoegsel van mij
3329 GrW. ten casteel comen; C. den casteel cumen, welk laatste woord stellig slecht gelezen is, zoo als ook blijkt uit de omwerking, die heeft: Ende hi henen sceiden soude
3337 W. brieven
3338 W. De sc.
3344 letteren dichte ic bi m. r.
3348 C. ant werc
3353–4 Belijns (: sijns)
3356 Dat hi sn.
3360 CGr. B. ende sach dat [hi sprac (W.)]
3365 CGr. ghetrauwet
3366 sien, invoegsel van Grimm
3367 Die coninc
3370 hief
3371 Up ende
3374 GrW. Alle dieren
3376 lubaert
3377 W. mochtet
3382 ende met C., bij GrW. een
3384 Here
3391 Die st. here Br. ende here I. Doch verg. Reineke 3157
3397 Es ghedaen mesdaet, gewijzigd naar Reineke 3171
3398 CW. wulf enten bere doen comen, Gr. doen coenen. Reineke 3173 gaf de verbetering aan de hand
3400 Ende betren hem h. m. s.
3401 Ende over h. t. ende over h. p.
3408 CGr. Ende sullen sine k. W. Ende bi sine kele.
3413 den rouwe
3415 gaen maken
3417 ghevanghene, doch verg. 2996.
3418 teerst
3419 sprac hi
3420 vast ontbr. en is door mij uit Reineke 3207 ontleend.
3421 C. Mine
3427 CGr. shere, W. sheren
3431 ghewilleclike
3433–4 Dat gi sonder eneghe mesdaet R. moghet t. ende q.
3435 alle
3436 belaghen l. bejaghen? met omw.
3437 Dese twee gr. vreden. Ik volg de omw.
3441 sweert
3443 Nemmermeer
3445 ghenaden
3449 Brune sprac ic
