Maten.

Zeer waarschijnlijk ontleenen de Egyptenaren, de Hebreeuwen, de Romeinen en waarschijnlijk de Hindoes, hunne lengtematen aan een bijzondere maat, die door alle eeuwen heen bestaan heeft, n.l. de lengtemaat thans bekend als

De Engelsche duim.

Deze maat kwam voort uit de numerieke integrale betrekking van

Middellijn tot omtrek van een cirkel.

Daar het oppervlak van een vierkant met een zijde van 81,6561 is, is het oppervlak van een ingeschreven cirkel in dat vierkant 5153; en wanneer volgens een eenvoudige geometrische waarheid de middellijn van een cirkel als 6561 wordt genomen, zal haar omtrek 5153 × 4 = 20612 zijn. Al deze maten worden ontleend aan de formule 6561 : 20612; aan welke verhouding de geometrische betrekking van middellijn tot omtrek onderworpen is.

Bij de praktische toepassing van deze getallen op een maatstok, werden zij verbonden aan die feitelijke maat welke thans nog de Engelsche duim wordt genoemd; getoetst volgens de standaard “Yard” maat, in 1824 door Captain Kater geconstrueerd volgens de Engelsche standaardmaat, en door het Engelsche Gouvernement aan de magistraten van Edinburgh aangeboden (zie hierover o.a. Piazzi Smith, Life and Work at the Great Pyramid).

De reden waarom de waarde der Engelsche duim is “zooals zij is” ligt hierin dat het juist die waarde was, welke bij toepassing er van, materieele kosmische grootheden doet overeenstemmen met de tijden en afstanden van de planeten van het zonnestelsel, volgens een wet van constructie die volgens de ouden beschouwd werd als goddelijk en die dit ook ongetwijfeld was.

(Zie hierover o.a. Ralston Skinner, Source of measures; Taylor, The Great Pyramid; J. Wilson, The Solar System of the ancietits discovered).

De beste herstelde vormen van de Oude Egyptische Ellemaat-waarde waren die van Sir Isaac Newton, volgens vele opmetingen door Professor Greaves van Oxford van de groote Pyramide genomen, en die vormen van de Savants der Fransche expeditie in Egypte (zie o.a. Pancoucke “Egypte”) gemaakt volgens een groot aantal opmetingen van de kamers en gangen, wat aangaat hunne hoogte, lengte en breedte van de catacomben van Osimandya. Sir Isaac Newton vond dat de herstelde waarde, uitgedrukt in Engelsche voetmaat was 1.717 voet.

De Franschen bevonden dat zij, uitgedrukt in Fransche metermaat, was.

523,524 meter.

Daar de meter = 39,37079 + Engelsche duimen is, is 523,524 × 39,37079 + = 20.611,553 + duimen, hetgeen gedeeld door 12, haar waarde in Engelsche voeten geeft als

1717,629 + voet.

Neem de bovenvermelde cirkelomtrek—waarde als 20.612 duimen. Deel dit door 12.000 en het resultaat is, uitgedrukt in Engelsche voeten

1,717666 voet,

en dit geeft den oorsprong aan voor de oude ellemaat waarde zooals zij afgeleid is (in dezen vorm van 20612) van Engelsche duimen.

Indien wij echter den vorm nemen

20612 36.643.55 +

× 16/3 =

6561 11664.

en deze gevonden middellijnwaarde deelen door 1000, dan vinden wij

11.664.

De Romeinsche voet blijkt volgens de beste gegevens (zie o.a. Great Pyramid, door John Taylor, blz. 25) in Engelsche duimen uitgedrukt

11.664. duimen

te zijn, en toont aldus van denzelfden oorsprong te wezen.

De Engelsche voet van 12 duimen werd blijkbaar beschouwd als de rectificatie van een omtrekwaarde in termen van de bovenstaande formule van 12 tot een middellijn van 3.819.716 + voet. Wij hebben alsdan

middellijn 6561; omtrek 20612.

20612/1000 Engelsche duimen of 20.612. Engelsche duimen = 1 el.

(6561 × 16)/9000 duimen 11.664. duimen = 1 Romeinsche voet.

12 duimen omtrek tot 3.819716 + duimen middellijn = 1 Engelsche voet.

Supplement to The Source of Measures, blz. 3, 4, 5.