VIII. UITKOMST.

VECHTER. Wat drommels kruyen is dat? vent, je zoud men hiele wagen an stukken breken. Jou sakkeraerse pothontje, daer je bint, kan je niet zien waer je kruit? DAVIDJE. Wel kaerel, je bint zo veel grooter as ik, das verbruit. Je mocht zelfs veur je zien. wie of 'er zen leven of hoorden. Uit de weg maar, kom, ik moet voort. VECHTER. Wel hondaes, maakje noch woorden? Zou ik veur jou wyken? 'k wou liever datje veur de drommel waart, Jou poppestrontje. DAVIDJE. Wel hangebast. VECHTER. Wel potuiltje. DAVIDJE. Wel zeverbaart. VECHTER. Waarje zo klein niet, jou rekeltje, ik sloegje, datje drie dagen nae je aâm zoud hygen. DAVIDJE. Wel! kommeje die pleisters van barmhartigheid, je zoud an de andere zy ook wel wat kunnen krygen. VECHTER. Kom ereis van je wagen of, hebje 't hart. DAVIDJE. Ik zegtje, kaerel, datje myn niet te veul en sart. VECHTER. Wat wouje doen, mannetje? kom veur den dag maar. DAVIDJE. Vent, je mocht vrezen, Dat ik recht boos was. wat zel 't nou wezen? Zie daer legje, snuivert. 't isme niet te pyne waart dat ik jou slae. Stae nou weêr op. VECHTER. Je komt verraedelings, jou hontje: waer binje nou? stae. DAVIDJE. Stae jy maer. is dat nou ook verraedelings? zeg, schavuit? VECHTER. Neen: dat 's niet verraedelings; maar myn voet glipten uit. DAVIDJE. Stae dan al weêr op. gut dat ik je slaen wou. hoe wouje van de drommel dromen. MAIKEN. Vaêrtje, schai uit, je zelt te laat an de schuit komen. VECHTER tegens Maiken. Hou jy je bek toe, varken. tegens Davidje. kom jou kreng, wy moeten noch ereis an. DAVIDJE. 't Was je veul beter datje ophield, men goê man. VECHTER. Ophouwen? de stienen op straet zouwen 't myn verwyten. Hou waer. DAVIDJE. Wat zegje nou, vent? wil ik je nou ereis mit je gat in 't water smyten? VECHTER. Neen, neen, ik geef 'et. DAVIDJE. Dat ik 'et ook om je wijf niet en liet. VECHTER. Ja. je kant worstelen, loof ik, en dan benje myn portuur niet. DAVIDJE. Worstelen, of niet worstelen, komje myn noch iens zo den baas maaken, Ik sweerje dat, je zelt zo makkelyk niet uit myn handen raken. Davidje binnen. VECHTER. De duiker, evenwel, zo ien ventje. wyf geef ereis wat brandewyn hier. Mit noch ien pleister. MAIKEN. Hou waer. VECHTER. Nou ien stukje graeuw pampier. Ik heb ien hiel gat in myn kop, ik wilje dat wel zweeren, As dat wat veul beurden, ik zou 't vechten schier beginnen te verleeren. MAIKEN. terwijl zy zyn hooft met brandewyn nat, en noch een pleister daar op leit. Ja, was dat waer.