ICALAUANG PANALAÑGIN

SA CATAPUSANG ARAO.

¡Aba casanto-santosang Doctor, Arao ca nang sangcacristianohan! dili lamang sa aral mo, liuanag at nin~gas, cun di sa man~ga tulong mo,t, saclolo, na ipinagcacalin~ga mo sa man~ga mauiuilihin sa iyo, at pinagcacalooban mo sila nang buhay at cagalin~gan sa caloloua,t, catauan, at iniin~gatan mo,t, ini-aadya ang puri at ari nang balang nang napaaua at napasasacolo sa iyo, at n~gayong mamatay ca na, ay ipinararati mo rin ang iyong calin~ga, caya n~ga yaong iyong tubig na bumubucal sa pinagbaonan sa iyo, ay nacapagbibigay mata sa man~ga bulag, lacas sa man~ga mahihina, caaliua,t, cagalin~gan sa balang nang macainom noon, at doon naman sa Toledong bayan, ay napatanghal ca,t, napaquitang nugao nang balang, at iniaboy mong inilulunod sa ilog; aco,i, dungmaraing sa iyo, na gamotin mo ang aquing man~ga saquit at pagalin~gin mo ang aquing caloloua, at iadya mo itong boong caharian sa man~ga dinaralitang casaquitan, sa man~ga lindol, man~ga pagcacagutom, at sa iba pang man~ga sarisaring cahirapan, tuloy ipagcaloob mo naman sa aquin ang hinihin~gi co sa iyo dito sa novenas na ito, yayang sa boo cong loob ay nauiuili aco sa iyo. At icao naman, Dios at Pan~ginoong co, tatlo sapagca Personas at sapagca Dios ay iisa, na tantong Cang dapat tac-han, dili sa iyong man~ga camahalan lamang cundi sa man~ga cababalaghan pa namang gaua nang iyong man~ga Santos, ipagcaloob mo rin sa aquin ang hinihin~gi co dito sa pagnonovenas na ito, maguing pagpapahayag mo baga nang iyong aua,t, caalaman, maguing pagpapaquita mo naman nang iyong pagcaibig sa casanto-santosan mong Doctor, at nang cun amponin aco nang gayong camahal na pintacasi,t, maestro, ay mapanoto ang caloloua co sa tiuasay na raan nang iyong mahal na aral, at sa pagpanao dito sa buhay na malait, ay maguing dapat casihan nang iyong mahal na gracia, nang panoorin at paquinaban~gan Ca sa caloualhatian sa Lan~git magpasaualang hangan. Siya naua.