ICALAUANG PANALAÑGIN

SA ICAPITONG ARAO.

¡Ay Jesús! Dios na totoo,t, Maestro nang tanang sarisaring cabanalan, na inilagay mo,t, inihalal dini sa ibabao nang lupa ang aquing Amang san Agustín, dili nang pamahayan nang lahat na man~ga cabanalan lamang, cun di nang alaga,t, diliguin (at parang totoong arao) ay palagoin pa naman niya ang man~ga cabanalan sa halamanan nang santa Iglesia, at magacay siya,t, manogot sa pitong puo,t, limang Religión, na umaalinsunod sa liuanag nang caniyang casanto-santosang Regla at aral nang totoong pagpapacaruc-ha, pamimintuho at pag-iin~gat sa cahalayan; ang idinaraing co sa iyo, Pan~ginoong co, ay ang itanim mo sa caloloua co ang lahat nang cabanalan, at nang cun aco,i, maguing duc-hang totoo sa loob, at mapagin~gatang co ang dilang cahalayan, at masunod co ang man~ga utos mo, ay maguing dapat pamahayan ang puso co nang Santísima Trinidad. At sa iyo, casanto-santosang Patriarca, dumaraing naman aco, at dumadalan~gin na aco,i, anaquin mo, di man aco dapat, at ipagcaloob mo sa aquin ang hinihin~gi co dito sa novenas na ito, sampon nang icao rin ang parating maguing panogot, paraluman at Maestro co, at nang sa tulong nang iyong liuanag tontonin nang caloloua co, na houag ding masinsay, ang itinuro mong daang cabulusan sa Lan~git. Siya naua.