ICALAUANG PANALAÑGIN

SA ICALIMANG ARAO.

¡Aba malubay at catiis-tiisang Jesús! na nagcaloob sa Ama cong san Agustín, nang manin~gas na nasa,t, ibig sa cagalin~gan nang man~ga caloloua; na parang arao na masicat, ay dili isamang lumamlam at nagcolimlim ang caniyang ningning at sinag sa pagpapaliuanag sa man~ga tauo nang caniyang pan~gan~garal; at nagdalita na ualang saua nang madlang saquit at, carouahaguinan sa man~ga eregeng nagbubudhi sa caniya nang camatayan; at bagcus sa malaqui niyang pagnanasang maguing mártir, ay dili n~ga isa man nanghinauang magtiis, at ang dinorongdong niyang uiniuica, ay ganito: Pan~ginoong co, aniya, pagcalooban mo aco nang icapagtiis, at dagdagan mo pa,t, ololan ang saquit at hirap. Caya n~ga Pan~ginoong co, pacundan~gan sa di masaysay niyang pagtitiis, ay pagcalooban mo aco nang icapagtitiis co nang hirap, at hologan mo aco nang manin~gas na nasang maghirap dahilan sa pananamlataya. At yamang iniadya mo ang caibigibigan mong Doctor sa maraming pan~ganib, nang maguing calasag nang sangcacristianohan, aco,i, nagaamo-amo sa iyo, na ipagadya mo naman aco sa casalanan at sa tanang caauay co, naquiquita ma,t, di man naquiquita. At sa iyo naman, Ama cong iniibig na san Agustín, ay dumaraing aco na idalan~gin mo aco nito rin sa Pan~ginoon Dios, sampon nang hinihin~gi co dito sa pagnonovenas cong ito, at nang tulad sa iyong dalita ay matiis co,t, maralita, bayad at dusa sa man~ga casalanan co, ang tanang cahirapan dini sa buhay na malait, hangan di macasapit sa tiuasay na doon~gan sa Lan~git. Siya naua.