ICALAUANG PANALAÑGIN

SA ICALAUANG ARAO.

¡Aba liniliyag cong Amang si san Agustín! yayang nagnin~gas ang iyong puso na parang arao, na hindi napupugnao, at hiualay man sa catauan, ay nagbibigay pagcatotoo at ipinaquiquita nang moli,t, moling paglulucso ang alab at nin~gas nang sinta sa Dios, na namahay sa iyong dibdib, at icao rin ang nagpahayag at nagcompisal nang pagca icao ay nasugatan nang palasong sinta; aco,i, nagaamo-amo sa iyo, Ama cong mahal, na alang-alang dito sa camahal-mahalang alab, ay dalan~ginin mo sa Pan~ginoon Dios, ang aco,i, siga,t, sunoguin nang quidlat nang sinta sa caniya, at nang cun masan~gag at luminis ang aquing dibdib, ang Dios na lamang ang ouia,t, patun~guhan nang dilang pita,t, nasa nang loob co; at gayon din namang aco,i, nagaamo-amo sa iyo na idalan~gin mo rin sa caniya itong aquing hinihin~gi sa pagnonovenas na ito, cun macacaayon at mararapat sa panininta sa Dios, at nang cun matularan co ang malinis mong sinta dito sa buhay na ito, ay maguing dapat acong masama at maramay sa iyong magnin~gas niyong sintang mapalad na inaasahan nang aquing caloloua, na hindi matatapos magparating man saan. Siya naua.

Ang apat na Ama namin at Aba Guinoong María.