AEN HAER.
Reading edition
A toi! toujours à toi! —VICTOR HUGO.—
Meisje, wen ik aen u denke, ô Dan klopt my 't hart zoo fel, ô Dan bruist door al myne aedren My het bloed zoo snel!
Mag ik uwe stem maer hooren, Dan reeds ben ik gansch ontsteld; 'k Voel haer myne ziele raken, En myn boezem zwelt!
En wanneer 'k u mag beschouwen… Zwygend en van liefde stom, Kan myn mond geen woorden vormen… Weet gy niet waerom?
't Is dat ik van minne brande, Dat myn hart van liefde blaekt; Dat uw aenzien my betoovert; En my spraekloos maekt!
't Is dat één blik uwer oogen My der aerde gansch ontheft; My vervoert naer hoogre streken En myn ziele treft!…
Brussel, 1841.