DAEGE
Reading edition
Troch ’t kanten weefsel, Dat de nacht, Oer d’ ierde lei heth, Brekt mei kracht, Ien sé fen strielen; Rollet op, De nachtgordynen, Ta ien trop Fen wolkenberchen; Franje ind flok, Dy seamje ’t buwtenst; Ieder brok, Det fen it gaesich, Nachtkleed scuort, Tsjocht mei de daeche, Foart ind foart.— Op de uetraffele Wolkenkop, Leit nou de sinne, Rozen op: De dei is berne! Daer omheech; Mar fier nei ondren, Djip omleech, Leit ynne weefsels, Fenne nacht, Noch stil de ierde; Tige sacht, Spraedt hja hjar wjokken, Boppe, nei De ljachte himel: Ind ’t is dei! Ien kreet fen jubel, Groet it al: Minsc ind dieren, ’t Fuwcheltol, ’t Luwdst’ ind innichts hast, Nou de moarn; De dei fen juster, Is oafstoarn; De soarch ind kommer, Fen de dei, Dy foarbygong is, Mei him wei. Moed ind fortrouwen, Yn ’t forsciit! Dy yn de droom jin, ’t Al onthiit.