BOOS WIESJE
Reading edition
Wies was een eigenwijs pedantje,
Dat eens met broertje aan een handje,
Alléén uit wandelen wou gaan,
Je snapt wel, dat stond niemand aan.
Papa zei: „Wies, hij kon eens vallen,”
Mama zei: „Toe, haal gauw de ballen,
En ga dan lief met juffie mee,
Dan loop je prettig alle twee.”
Toen zei het kleine Wiesepoesje,
„Ik wil niet mee, ik blijf bij moesje,”
Maar die zei: „Foei, als jij zoo huilt .…
Ik wil geen kindje zien dat pruilt!”
Toen kroop dom zusje in een hoekje,
En keek wat in een prentenboekje,
En dacht: „Ik ben toch liever zoet,
’k Geloof, ik maak ’t maar gauw weer goed!”
Kleine Wiesepoes is brommig.
[
Inhoud
]
