DE SPIN.

De spin, ook wel spinnekop genoemd, Is wegens hare kunstvaardigheid beroemd. Z'is een weefster van het eerste soort, En hetgeen nog tot hare eigenschappen behoort, Is dat zij menig een vlieg onbarmhartig vermoordt, Om daarna zich met haar bloed op te vullen En er lekkertjes van te smullen, En dat geschiedt met een gretigheid en moed, Nog beter dan de zuigeling met de moedermelk doet, Wanneer de moeder zegt: »Mijn kindje is gansch niet goed, De doctor moet komen, kom roep hem met spoed.” Voor een ragebol Gaat een spin op hol, En een nette huisvrouw is voor een spin Nimmer een vriendin. Ook gaat welééns een juffer op de vlugt Of krijgt een flaauwte, of laat een gillende zucht, Als er regen is aan de lucht, Omdat het diertje dan soms in de kamer een wandeling gaat maken, Waarin de juffer onder een kopje thee wat zit te haken. Niemand zal voorzeker het beestje willen aaijen, Doch ook geen mensch is in staat, het den nek om te draaijen Om reden dat, volgens de natuurlijke geschiedenis, Het een diertje zonder hals is. Men zegt dat menig een meisje verandert in een spin, Wanneer ze het niet heeft naar haar zin; Als ze bijv. van haar toilet De verkeerde muts heeft opgezet, Of met een verkeerd been gestapt is uit bed, Enfin als ze aan zoogenaamde humeursbuijen wil laboreren. Is dit nu zoo, dan kan een physioloog belangrijke dingen observeren, Ik bedoel hoe de zenuwen in vivo abnormaal functioneren. Dan wordt, hetgeen men niet had verwacht, Dat meisje, als een duifje vroeger zoo zacht, Dat zoo prettig was en zoo aanminnig lacht, Zoo boos als een spin, of er springt een wolvinnetje uit de schapevacht, Volgens Cuvier is de spin altijd een beest Van een goede memorie geweest, Want ze rekent het onder de niet met allen In het donker zelfs te spinnen, zonder een draad te laten vallen, En als men naauwkeurig let Op dit uit spinrag-draden geweven net, Dan ziet men dat 't gemaakt is volgens geometrische wet. Linnaeus zegt dat bij veel soorten van spinnen De wijfjes zijn echte bazinnen, En strijdlustig, om een vechtpartij met de mannetjes te beginnen, Waarin de laatste het nooit zullen winnen. Hierom volgt het mannetje de verstandige les Van den wijzen Socrates, Om met zijn beminnelijke ega op een respectable distantie te blijven, Waardoor er minder aanleiding komt tot vechten, twisten of kijven. Onder de verschillende soorten van spinnen Zijn er spinnetjes in miniatuur, en ook vele reuzinnen. Aan Mevrouw Theridion viel er voor Anna Maria van Schuurman niet veel te kluiven, Want dit beestje is zoo klein, dat wij 't ongemerkt opeten met de druiven. De dames Mygale en Tarantula hebben veel meer in de melk te brokken, Doch bij haar is nog niet, zoo ik hoor, de mode ingevoerd van de hoepelrokken. Is er verder nog iemand die zeer veel merkwaardigs over spinnen wil lezen Zoo wordt die door mij naar 't Album der Natuur, jaargang '57, verwezen. En nu vrouwen-gespin Spinnen-gespin En katten-gespin, 't Zijn allen woorden van dezelfde maat, Maar bij de laatste bezigheid bemerken we geen draad, Doch zien we een rug, als een halven hoepel zoo krom, En hooren we, als bij het eerste, een gemor of gebrom.