'T KAN VERKEEREN.
Reading edition
(Spreuk van Bredero.)
Niets bestendig, Alles endig, Wat de wislende aard' bevat; 't Kan verkeeren,— Dat te leeren, En, wie vreest Fortuna's rad?
Lieve schoone! Die de kroone Der ontloken jongheid draagt,— Ach, de jaren, Die niets sparen, Hebben ras uw schoon gevaagd!
Aardsche Magten, Die uw krachten, Onverwinbre krachten waant,— 'k Zie uw rijken Reeds bezwijken, En uw glorie-zonne taant!
o Hoe groeijend, o Hoe bloeijend, Was der Vadren Koopvaardij! Maar verzwonden Zijn die stonden, Zelfs geen schaduw bleef ons bij!
Doch in eere, Wat verkeere, Blijve Neêrlands houw en trouw; Neêrlands rondheid, Neêrlands promptheid, Zij de steun van 't staatsgebouw!