DE LASTER.
Reading edition
Hoe de laster smaal', En door vuige taal, Deugd haar kroon bezwalke,— 't Schendend lipvenijn, Schoon het de aard' verschalke, God verblindt geen schijn!
Zie, de nevel zwicht, Voor het zonnelicht, Dat de waarheid bloot leit; En de pest der aard', Staat, in al zijn snoodheid, Naakt geöpenbaard.
Wat zijn helsche togt, Gruwlijks zamenwrocht, Tot zijn naastens smarte,— 't Plet zijn' eigen kop— God doorzag zijn harte, En stond wrekend op!