KIJCKERS ANTWOORD EN KEUR VAN NAEMEN VOOR HET HOUTE GEBOUW.

I.

DE «JE-NE-SCAY-QUOY» VAN HOFWIJCK.

Elck die uw hooft bemickt, treft sijnen Doele niet; Het is altijds geen lap wanneer de Schutter schiet, Nochtans, wanneer der[1] prijs met schieten is te winnen, Sijn s' altemael te been, die roer of boogh beminnen, En hoopt oock d' alderminst 't geluck van eene schoot, Door een beleefde pijl of door een gunstigh loodt.

So waegh ick meê een kans, en vlam op het Compeerschap Meer als op 't beste glas van sulcken braeven Heerschap, Die met een Fenix-pen, wanneer hy 't sich bepijnt, De Son beschrijven kan veel schoonder als hy schijnt[2]. Maer weêr soo waegh ick 't niet. Hoe raeck ick dat te vort[3] is? Hoe reyck ick aen een spits, daer mijnen arm te kort is? Hoe werd een rappen haes gevangen van een Koe? Hoe vlieght een lamme gans tot aen den Hemel toe? Wat maeckt een blinderick[4] in winckelen en hoecken, Daer 't voor een Arentsoogh is duyster om te soecken? Wat vind Tiresias[5] daer Argus[6] is van noô?

Noch waeg' ick 't evenwel: een vryer al te bloô Besliep noyt schoone vrouw; die 't gunstigh uyr liet deurgaen Als sy wel willen souw, moet naemaels voor de deur staen: «Mijn vrind! ick ken u niet, goên avond en goê nacht, Ghy hebt het luck versuymt dat u heeft toegelacht». Dien de Fortuyn verschijnt, die grijpse by de vlechten; Vóór isser vatten aen, 't is naemaels niet te rechten Soo ghyse glippen laet; want achter isse kael, Daer heeftse tuyt[7] noch haer; dies, vryers altemael! Past op het vinck-slagh wel, en laet geen tijd verlooren. So een geluckigh uyr u heden werd gebooren, So wacht tot morgen niet; wanneer het visje bijt, So slaet den[8] hengelaer, of anders is hy 't quijt.

Soo waegh ick dan uw naem, die soo langh sonder naem staet, Men oordeel of men dus het nut en 't soet te saem raedt:

Een halve kap, een lap van pluys of van fluweel Bedeckt voor locht en kouw het teêre Vrouwen-scheel[9] Van 't voorhooft tot de kruyn, en wie kan sich beroemen, Dat hy die kap, die lap, met sijnen naem kan noemen? Nochtans krijght hy een naem waer aen hem yeder kent, En echter yeder seyt: «Ick weet niet wat je bent». Dit is u bey gemeyn; dies segh ick sonder wachten (Men magh het nemen aen of vryelick verachten):

Die op het uytterlick alleen sijn oogen wend, Vind tusschen u meer scheels[10] als tusschen Koe en End; Maer soo men meer op reên als nae 't fatsoen en stof kijck, Sijt ghy JE-NE-SCAY-QUOY van het Kasteel van HOFWIJCK.

Noten:

[1] er [2] In zijn Voorhout, [3] Voor verde, ver. [4] blinde (verg. dommerik). [5] De blinde waarzegger. [6] De honderdoogige wachter. [7] haarvlecht. [8] de. [9] hoofd, schedel. [10] verschils.