A THEANGA NA RÍOGH

Fonn: No Surrender

A Theanga na ríogh dob aoirde réim

I dtir na Féinne cródha calma,

Is fada do bhís go híseal faon,

Gan bhrígh gan chabhair i ngábhatar;

Do chlú ’s do chéim dá mbrúdh gach lae,

’S gan dúil ag éinne id chaomhna ón dearmad—

Géar an aithis do chlannaibh na dtreón,

’S ná dearcaid an duibhthean tá a’ druidim go duairc

Le seanchas gruama an tsluaigh do thréig

A n-uaisleacht féin ar bhéasaibh eachtrann,

Tarcuisne truagh gur fuaigheadh, mo léan,

Dá síltreibh aigeantaigh ársaidh.

An labhairt is líomhtha ag snighe gach sgéil,

’S i laoithibh léigheannta is mórdha maiseamhail,

Mairg do dhíolfadh caoimhe a sgéimhe

Ar dhaoirse glafarnaighe gránna.

Is úrghlan aobhdha a cúrsa caomh

’Na thonntaibh tréana a’ téacht go taitneamhach—

Réim na habhann i ngradam a glóir.

Ó beatha don fhile b’eadh binneas a fuam

I dTeamhair na ndruadh, ’s i gCruachain déin,

’S i sluagh geal éachtach aerach Eamhna,

Is aiteas gan fhuaire suadh ’gus naomh

I ríogh-bhrugh Chaisil na gcláirseach.

’S a ghasradh an chroidhe nár claoidheadh, ba léir

Bhur ndíograis naomhtha i neól dubh neamhshuime,

Is dearbh gur chríochnuigh oidhche an léin,

Tá an tsoillse a’ taitneamh go sáimh deas.

14Is lúthmhar laochda glonnmhar géar,

’S is fonnmhar faobhar-ghlan saothrach seasmhach

Gléineach galach ár gcatha sa ghleó;

’S is gairid go gcluinfimíd friotal na suadh

Fé mheas ag an sluagh idir tuata is cléir,

’S i nduantaibh Gaedhilge ag éigsibh Ealga,

Is canfam go huallach buaidh na nGaedheal

I gcríochaibh draganta Cláir Luirc.

15