La rateta.
Reading edition
N’era una vegada una rateta molt bonica que se’n estava en sa finestreta plena de floretas, mirant los qui passavan pe’l carré, y per semblarne mes bonica s’havia lligat una cinteta blava á la seva qua.
Y veus aquí que’n passá un gall y la vejé tan bonica que s’enamorá d’ella y li digué:
–Rateta, rateta, tu que n’ets tan boniqueta, ab un tan bonich llasset á la qüeta, te voldrias casá ab mí?
Y diu la rateta.
–Veyam com cantau?
Y canta’l gall y fa –Kikirikich, kikirikich.
–Ay, anau, anau, que massa m’ espantau. Y veus aquí que passa una gallina y la veu tan bonica y li diu:
–Rateta, rateta, tu que n’ets tan boniqueta, te voldrias casá ab mí?
–Veyam com cantau?
Y la gallina canta –Catoch, catoch, catoscas.
–Ay, anau, anau, que massa m’ espantau.
Y passa un gos y veyent una rata tan boniqueta, ell que se’n enamora y li diu: –Rateta, rateta, tu que n’ets tan boniqueta, te voldrias casá ab mi?
–Veyam com cantau?
Y fa’l gos –Bub, bub, bub.
Y tota espantada la rateta li respon:
–Ay, anau, anau, que massa m’ espantau.
Y aixis anaren passant totas las bestias per davant de sa finestreta y enamoradas totas la demanaren per esposa, mes totas l’espantavan.
Fins que ne passá un gatet molt bufó y mono, que vejentla á la finestra, se’n agradá d’ella y li digué:
–Rateta, rateta, tu que n’ets tan boniqueta, ab un llasset tan bonich á la qüeta, te voldrias casá ab mí?
–Veyam com cantau?
–Miau, miau.
–Ay, pujau, pujau, que molt me’n agradau. Y pujá lo gatet y al véurela tan grasseta y bonica, ell que pensa, com t’agradaria; y de cop se la menja.