Van Alexanders [ver]waentheden

Ca. liiij

Daer na voer alexander wech: eñ alle s[~ij] volck eñ sij quamen in een dal daer veel serpenten in waren die den steen Mirauden dragen in haren hals die schone warẽ: eñ dat heer wãner menich: Daer nae quã alexander onder wonderlijke beesten die hoofden haddẽ ghelijc leeuwen Ende daer mede quamen voghel grijpen die hẽ veel quaets deden ende dat heer weerder hem teghens mit speren eñ mit scutten sterckelijc. nochtans lieten si daer wel twee C: mannen doot: maer onder cleyn ende groot sloegen sij daer wel acht duysent beestẽ doot Hier nae quamen sij op een ryuiere ghehieten Ecclinas. eñ dat water is derdalf mijle wijt: eñ an elcke syde stont groot lanc riet dat meerder eñ langer was dan eenich boom wesen mochte. eñ dat riet lach al vol olyphãten. mer sij en deden alexãder noch sijn heer gheẽ quaet Eñ alexander voer mit sinen heer ouer dit water mit scepen vã ryet gemaect Eñ doe sij alle ouer waren so ontfinghense die wilde luden alle dat heer vriendelic Si vonden daer wilde wijuẽ in een water die schoen wit haer hadden eñ schone claere hudẽ Dese wiuen plegen dicwijle mannen te vaen eñ [ver]drenckense of sloeghense doot of brochtense ter doot mit haer grote luxurie Alexander vinc twee van dese wijuẽ die een huyt haddẽ soe wit als znee Van daer quamẽ sij opter ryuiere Gãgres die indẽ bybel Fyson hiet. eñ sij coemt wten paradyse Dese ryuiere is soe wijt datmen vãden enen oeuer anden anderẽ niet ouersien mach Daer nae quamẽ sij daer sy beesten võden die voor wten hoofde quamẽ groote hoornen die ghetant waren als een saghe: eñ vã dien sloegen sij doot viii M: eñ vier C: