Hoe Alexander Porrius eyschte te campe

Capittel xl.

Binnen deser tijt beryet hẽ Alexander dat hi Porrius beroepen soude te campe Eñ hi ontboet Porrius dattet scãde waer dat lãtsheren haer heer so zeer auenturen souden Eñ hi ontboet hẽ dat hi tegen hẽ te cãp quam man teghens man: eñ soe wye verwõnen bleef die soude sijn heer mede [ver]wonnen bliuen eñ onderdaen wesen dẽ ghenen dien verwõne Porrius was hier of zeer blijde eñ hi nam dẽ camp aen teghen Alexander Want hi mercte inden strijt dat alexander mer vier cubitus lanck en was. eñ hi was vijf cubitus lanc eñ oec groot eñ sterc Dus ontfinc Porrus dẽ camp te vechtẽ teghen alexander: hi verwõnen wye mochte. Hier en binnen ontteykende hem Alexander eñ voer indẽ berch daer Porrius lach eñ hi geliet hem oft hi copen wilde wijn ende vleysch Eñ doe hi voor Porrius quã: soe vraechde hẽ Porrius wat alexander dede. eñ hoe oudt dat hi was vã iaren Alexander antwoorde Onse coninc hout hẽ als een ionc man plach: want hi sit in sijn tente biden viere als hi ghewoen is eñ hi wermt hẽ Doe wort Porrius zeer blijde om dat hi teghen enen ouden man vechten soude. want hi was ionc eñ onuersaecht Doe antwoorde hi Wat meent alexander eñ waer voor hout hi ons eñ waer om en merct hi sijn outheit niet Alexander antwoorde weder Here ic ben een maet ridder. so dat ic ten nausten niet en weet wat alexander doet Eñ Porrius beryedt hem dat hi Alexander eenen brief gaf daer groot gedreych in ghescreuen stont. eñ hi gheloefde hem groot goet op dat hi desen brief alexander gaue: Ende doen zwoer Alexander seluer dat alexander dien brief sien soude oeck watter nae quame Eñ aldus voer hi weder te sijnen heer waert Daer na vergaderden dese twee coningen indẽ camp eñ als si vochten soe wareu sij lange in twifel in beyde dẽ herẽ wye dattet schoenste hadde: mer alexander was altijt op sijn hoede Eñ daer Porrius bi auenture op sijn volck sien soude soe stack hẽ alexander mitten swaerde een grote wonde eñ hi moest hẽ op geuen tot alexanders wille Doe dit dat volc van Indien sach so liepen sij op alexãder om dit te wreken Maer Alexander die badt hẽ dat sij hem een luttel woude horen spreken Ende doe verwanse alexander mit schonen redenen eñ woorden Alsoe dat sij alexander voor haren heere ontfingen eñ sij bleuen hem daer nae voort onderdanich.