Een antwoorde vã Didimus tot Alexander

Capit: lviij.

Didimus die coninc vãdẽ Bracmãnen antwoorde tot alexander aldus Heer coninc ghi versmaet onse bodẽ die wi tot v sendẽ als onwaerdige luden daer ghi nochtãs sulke nie maren vã ons gehoort hebt. Maer nv sal ic v van onsen zedẽ die waerheit segghen Die bracmãnen leuen een simpel leuẽ. eñ minnen alle suuerheit eñ haten alle onreynicheit Si en begeren anders gheen dinc dã die nature [ver]leent Onse lijftocht is simpel eñ onsẽ cost en is niet groot Want wi en begeren gheen lecker morseelẽ: mer wi eten onse spijse onderlinge alsoe die aerde draecht sõder grauẽ eñ ackerẽ Want wi en eten gheen dinc dat leeft. eñ hier om en wort onder õs nyemant zieck noch en quelet: Wy hebbẽ oec een zede dat nyemãt den anderẽ en helpet: want wi sijn altijts alle effen rijck. Hier om soe leuen wij sonder haet eñ nijt. eñ wi hebben alle effen grote armoede En aldus soe sijn wi alle effen rijck vã goede Wi en hebben onder ons gheen wet: wãt onder ons en is nyemãt die misdoet Wi en weten oeck niet vã arbeyde daermen an winnen mach. want die gyericheit is al quaet Ende soe wye datter mede beuãgen wort in sijn herte: sij brenct hem ter armoedẽ eñ scanden wãt die gyericheit en heeft gheen scande noch eynde. eñ soe die gyericheit meer crighet hoe sij meer begeert te hebben Wi en begeren gheen dinc dan dat wi steruen moeten sõder pijn Wij slapen sonder sorghe: eñ wi en eyschen vã nyemant dienst cleyne noch groot Wi sijn alle vry. sõder dat allene ons vleysch onderdaen is onser redene Eñ wi houden ouer felheyt dat wi ons gebueren dwingen souden om ons onderdaen te wesen die die moeder der nature ons ghelijc gemaect heeft. eñ die vader vã hemelrijc tot sijn rijcke geroepen heeft. daermen ewelick in leeft mit blijscappẽ Wij leuen gemackelic in onse holen wãt nyemant en derf ons daer in storen. Eñ wi en dragen oec gheen costelicke clederẽ: wãt wi decken ons al mit papelẽ alsoet tamelic is Wij en willen gheen vrouwẽ om oncuysheit mede te doen. mer om dat wi begeren kinderen daer aen te winnen Onder õs so en sterft nyemãt voor sinen vader eñ mitten doden en maken wij gheen feeste wãt het is mit ons alleens mitten minsten eñ mitten meestẽ: Maer uwe zede is dat ghi groot goet leght an den doden eñ ghi en laet der aerden niet hebben dat haer is: mer ghi ouerdect uwe dooden mit siluere eñ goude eñ ontneemt der aerden aldus dat haer toebehoort. In ons lãt en valt gheen plaghe want wi en ontsuuerẽ die lucht niet mit quaetheden daer die plagen om plegẽ te geschien Die wint eñ dat weder is in onsen lãden ghenoechlick nadẽ tijt vanden iare Wij en houdẽ anders gheen medicijn dã dat wi etẽ soberlic zuuere spijse: wãt vasten doet wel genesen eñ hout ons gesont Wij en plegen gheẽ spel. danssen noch roeyen noch tornoyẽ noch spel van dieren te maken: eñ wi en varen nergent om sulck spel te ansien. want die werelt eñ dẽ hemel geuen õs genoech schoonheden te ansien Wãt wi sien dẽ hemel dat hi schone eñ claer is. eñ allesins wel gecyert is mitten sterren en planeten. Oeck syen wi in die zee die gedaente vã purpure eñ oec van die visschen in menighen manieren daer in spelen ende springhen Dan syen wi voort hoe die zee die aerde allesins omme helset heeft: recht oft haer suster waer Wij hebben oec groote genoechte te syen op die groote weyden die al om ende om mit schoon groene bloemen staen die soe wel eñ soete ruken voor die ogen eñ voor den sin eñ daer hebbẽ wi veel genoechten in Wi hebben oec grote ghenoechte aen te sien die wilde bosschen eñ die groene bomen daer die vogelen soe schoon eñ soet op singhen Dit sijn die rijcheden der naturen eñ haer schoonhedẽ eñ weelden Wij en varen nimmermeer te lande noch ter zee om comenscappe te doen: wãt die rijcheden vã vremden landẽ en sullẽ nimmermeer onsen sin verwinnen Eñ wi en begeren niet meer vã aertschen goeden dan dat wi in armoeden leuẽ mogen blijdelic eñ sonder sorghe Wij en leren oec niet schone spreken wãt daer leyt loosheit in: eñ men becleet die logen mit schoonre talen also schone datter menich man mede bedrogen wort Wãt men ontschuldicht daer mede de misdadighen eñ men [ver]duystert daer mede dat recht Dã prijsen die ghene diet horen dẽ taelman eñ seggẽ dat hi wijs is: mer dit is een onsalich prijs die die cõsciencie besmettet Maer onder ons en doetmen dit nimmermeer. want wi hebben een zeer simpele sprake die altijts wel eñ waersprekende wesen moet Ende wi en willen tot gheenre scholen gaen: anders niet dan daermen leert dat sekerste eñ dat beste. wãt wi en leren anders niet eeren dã dat ouerste goet. Eñ ghi leert te vogelen eñ te doen dat genoechlic is uwẽ vleische Wij en offeren gode gheen beesten. noch en maken hẽ gheen grote costelicke tẽpelen eñ outaren als ghi doet Eñ v luden dunct datter gheen arm ludẽ en sijn die uwes goets te doen hebben Dat is groote misdaet want god wilt gheeert wesen om sijn grootheit mit suueren dienst sonder bloet te storten eñ te offerẽ Wãt alsmen hẽ bidt mit suueren woorden soe doet hi dẽ menschen genade Want god is selue dat woort daer alle dingen bi gemaect sijn eñ alle dingen behoet hout eñ voet Dat woort minnẽ wi. wãt dat heeft ons nv gegeuen onsẽ geest eñ ons leuen. Mer om dat god selue is gheest eñ leuen soe en machmen niet wel gewinnen sijn vrientscap mit desen aertschen goede: mer men wint sijn vrientscap mit suuerẽ leuen eñ datmen hẽ altijt dancke eñ loue Hier om segghen wi dat ghi onsalich volck bent. want ghi en [ver]staet niet dat v beghin is vandẽ hemel. eñ dat ghi maechscap hebt mit gode die alle dinc gescepen heeft Mer mit dorperlike dinghen besmet ghi uwe edelheit altemael om dat ghi die genoechte uwes vleysches volget na sijnre begeerten: ende dat ghi vercoren hebt eñ minnet alle dingen die comen vãder aerden: ende die minne daer of ontsuuert die lucht: dat water ende die aerde Noch doet ghi veel meer quaets want ghi sijt gode al of gegaen eñ ghi aenbedet dode luden recht of sij goden waren want sij sijn moortdadighe luden eñ vyanden die v tot alle scanden brengen